Blog van Marc-Antoon

Er wordt duchtig mist gespoten over Syrië. « Assad wil chemische wapens inzetten » (waar hebben we dat nog gehoord?). «  Assad zoekt asiel op Cuba, in Ecuador, in Venezuela ». De geruchtenmolen draait op volle toeren, de echte vragen verdwijnen uit beeld. Missie geslaagd voor de PR-jongens in dienst van London, Parijs en Washington.

Verhalen over gevaarlijke Syrische chemische wapens, net nu Turkije Patriot-raketten wil van haar NAVO-bondgenoten Nederland en Duitsland, « om zich te verdedigen ». We kunnen er niet naast kijken : de druk op Syrië wordt opgevoerd. Maar wat zeggen de vredesbewegingen in de regio ?

Hieronder schets ik kort de conclusies van de internationale vredesconferentie die op 24 en 25 november zo'n 1500 mensen op de been bracht in Antakya, aan de Turks-Syrische grens.

Een tweedaagse internationale vredesconferentie bracht vorig weekend 1500 mensen op de been in het Turkse Antakya, op 30 km van de de Syrische grens. Behalve de lokale bevolking waren er delegaties uit Palestina, Griekenland, Cyprus en India. Ook de Belgische beweging intal was van de partij.

Ik beperk mij hier tot één belangrijke observatie over de omstreden rol van NAVO-lid Turkije in het Syrische drama, plus een toemaatje over Israël.

Eensgezind tegen de Turkse inmenging

Moet er een Westerse militaire/humanitaire interventie komen in Syrië? Daarover ging het vorige maandag (22/10/2012) op het Vrijheidsfestival in Brussel. En de volle zaal bewees dat het thema van 'humanitaire interventies' leeft.

Vorige week lanceerde de solidariteitsbeweging intal een open brief aan het Vrijheidsfestival, die werd ondertekend door acht Belgische organisaties en tal van personaliteiten. We keurden daarin de kritiekloze manier af waarop het festival een tribune gaf aan NAVO-propagandist Jamie Shea.

Een zoveelste goede reden om af te zakken naar Manifiesta op 22/9. Wordt deze ontmoeting even boeiend als de vorige, in 2008? Dat was toen nog in de nasleep van de Israelische aanval op Libanon in 2006 (die uitliep op een nederlaag voor Israel).

"L’info sur les guerres en cours ou à venir est trop importante pour avaler n’importe quoi." C'est pourquoi je conseille à tous ceux qui veulent la paix de se procurer le livre Syriana, La conquête continue de Bahar Kimyongür. En voiçi un compte rendu, paru dans le dernier n° de la revue Etudes Marxistes.

Ligt het aan mij? De groene echo’s over Syrië in parlement en media bezorgen me een sterk gevoel van déjà-vu.

Samir Amin, 80 jaar jong, is een kei in “stroomopwaarts” denken. Voorbij de details. Alles in zijn globale context plaatsen, op zoek naar de échte oorzaken van de soms verwarrende symptomen die we rondom ons waarnemen.