<\/p>\n
Eyal Sivan is een Isra\u00eblische filmregisseur die bekend staat voor zijn pro-Palestijnse standpunten. Wat hem trouwens geregeld in de problemen brengt \u2026 We spraken met hem op ManiFiesta over de boycotcampagne tegen zijn land, die hij overigens voluit verdedigt.<\/em><\/p>\n <\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n Eyal Sivan.\u00a0Ik denk dat Isra\u00ebl de enige joodse democratie in het Midden-Oosten is, net zoals Zuid-Afrika ten tijde van de Apartheid de enige blanke democratie in Afrika was. Met andere woorden, Isra\u00ebl is een democratie voor de joden en een joodse staat voor de Arabieren, zoals Azmi Bishara (voormalig Palestijns volksvertegenwoordiger in het Isra\u00eblische parlement, n.v.d.r.) zei. Ja, er is persvrijheid en er is vrijheid van meningsuiting, maar wie kan van die vrijheden gebruikmaken? Slechts een deel van de bevolking die onder het Isra\u00eblische regime leeft. In de praktijk kunnen we dus niet van een democratie spreken.<\/p>\n Eyal Sivan.\u00a0Inderdaad, ik wil vooral duidelijk maken hoe de burgers van Isra\u00ebl zijn ingedeeld op basis van de plaats waar ze wonen. Er zijn verschillende lagen. Zo is er de Westelijke Jordaanoever, maar die is opgesplitst in de zones A, B en C, telkens met specifieke regels. In de Gazastrook gelden weer heel andere regels. Ook voor de inwoners van Jeruzalem is er een eigen wetgeving. Ik heb het nu niet enkel over de Arabieren, maar dat geldt ook voor de joden. De joden die in de bezette gebieden leven \u2013 de kolonisten \u2013 zijn gebonden aan andere wetten dan de joden die wonen in het Isra\u00ebl binnen de grenzen van 1967. De wetten gelden op een specifieke manier voor de Isra\u00eblisch-Palestijnse burgers en voor de Arabische burgers, maar op een andere manier voor de bedoe\u00efenen. Kortom, er bestaat niet \u00e9\u00e9n wet voor alle burgers die onder het Isra\u00eblische regime leven. Die staat is per definitie dus in wezen gesegregeerd.<\/p>\n Eyal Sivan.\u00a0Het boek kwam twee jaar geleden uit, eind 2016. Wat de boycotcampagne vooral verweten wordt is dat het geen legitiem strijdmiddel zou zijn. In Frankrijk betekent het woord \u201cillegitiem\u201d ook \u201cillegaal\u201d. Met die titel willen we aangeven dat een boycot wel degelijk een legitiem strijdmiddel is. De ondertitel is trouwens ook belangrijk: \u201cPour le BDS universitaire et culturel de l\u2019\u00c9tat d\u2019Isra\u00ebl\u201d (Voor de universitaire en culturele BDS tegen de staat Isra\u00ebl, n.v.d.r.), want die benadrukt dat dit soort boycot gerechtvaardigd is. Dat is essentieel, want een economische boycot is voor mensen die solidair zijn met Palestina en meer in het algemeen voor alle progressieve linkse mensen geen probleem, maar die hebben het wel moeilijk met\u00a0 een culturele en universitaire boycot. Die mensen zijn ertegen om intellectuele productie te boycotten. Wij willen dat de boycot ook geldt voor de intellectuele productie en wij vinden dat het legitiem is om dat te doen. De titel is eigenlijk sterk op Frankrijk gericht, want Frankrijk heeft de voorbije vijf jaar bijzonder heftig gereageerd op de BDS-beweging.<\/p>\n Eyal Sivan.\u00a0Ik denk dat we moeten benadrukken wat we willen bereiken met de boycot en wat de Palestijnen van ons verwachten. Het is de bedoeling komaf te maken met het idee dat Isra\u00ebl de enige democratie is in het Midden-Oosten, of op zijn minst dat imago te ondergraven. Als men Isra\u00ebl probeert voor te stellen als een \u201cliberale democratie\u201d, of als een progressieve staat, dan reppen ze met geen woord over de uitvoer van het land, die vooral gebaseerd is op de wapenindustrie. Nee, dan hebben ze het over Tel Aviv, waar homo\u2019s en lesbiennes welkom zijn, over zogenaamd linkse filmmakers, het Eurosongfestival enzovoorts. Het beeld van de liberale democratie in Isra\u00ebl berust dus op de cultuur en op de universitaire wereld.<\/p>\n De twee laatste nationale bastions zijn misschien wel sport en cultuur: op de Olympische Spelen dragen de atleten de Isra\u00eblische vlag en op het Filmfestival in Cannes vermeldt men altijd de nationaliteit van de film. Vandaag moet je je pijlen dus richten op sport en cultuur als je een nationaal product wil aanpakken. En dat geldt zeker voor Isra\u00ebl.<\/p>\n Ten slotte, en dat is volgens mij misschien het belangrijkste, vinden de Isra\u00eblische samenleving en wat ik het linkse zionisme zou noemen, steun aan die boycot een brug te ver. De linkse zionisten spelen daarmee voor tempelwachters, zij willen uitmaken of kritiek gerechtvaardigd is. Zij zullen je zeggen dat de boycot van producten uit bezette gebieden gerechtvaardigd is, maar dat een culturele boycot dat niet is. De laatste tempels voor Isra\u00eblisch links zijn de universiteit en de cultuur. In de huidige context vind ik het belangrijk dat de Isra\u00eblische progressieven, de linkse zionisten, de bezetting aan den lijve ondervinden, zodat ze zich ertegen gaan verzetten. Ik vind dat helemaal niet leuk, want veel van die mensen behoren tot mijn vriendenkring of mijn familie, maar het is wat het is: de boycot dient om de privileges van de blanke bevolking in te perken.<\/p>\n Eyal Sivan.\u00a0In dat interview vertelt Itay Tiran niet alleen wat hij van de boycot vindt, hij zegt ook: \u201cAls de Isra\u00eblische regering de Palestijnen aanvalt, sta ik aan de kant van de Palestijnen. En dus, toen de Isra\u00eblische premier de Palestijnen aanviel omdat ze kozen voor de Gemeenschappelijke Lijst (een partij geleid door Palestijnen en geen links-zionistische partij, n.v.d.r.), heb ik voor die Lijst gestemd.\u201d<\/p>\n Dat is interessant, want dit is het moment om in deze strijd echt kamp te kiezen. Daarom heb ik zo\u2019n bewondering voor de blanken die lid werden van het ANC, want dat was het moment waarop ze inzagen dat het niets opleverde om in hun kamp te blijven en dat de zaken van binnenuit proberen te veranderen, niets opleverde. Ze beseften dat ze zich moesten verenigen rond een strijd voor rechtvaardigheid en recht. Dat is ook wat Itay Tiran zegt. Hij bevestigt dat de boycot gerechtvaardigd is, want dat is de enige humane stellingname. Jij en ik denken dat we onze samenleving kunnen be\u00efnvloeden, maar laten we ons geen illusies maken: wij hebben geen enkele invloed op de joodse samenleving in Isra\u00ebl. Dat is een samenleving die bol staat van privileges. Maar als we ons aansluiten bij degenen die zich daartegen verzetten, openen we mogelijkheden voor een gemeenschappelijke toekomst. Als we in een gezamenlijke toekomst geloven, moeten we er samen voor vechten.<\/p>\n Eyal Sivan.\u00a0Dat was in 2004. Alain Finkielkraut, een reactionaire, rechtse, Franse intellectueel, beschuldigde me ervan dat ik \u201ceen van de belangrijkste stemmen van het Franse antisemitisme\u201d was. Ik ben naar de rechtbank gestapt en heb hem vervolgd wegens laster. De Franse rechtbanken hebben me tot twee keer toe in het ongelijk gesteld. Het was nochtans een schoolvoorbeeld van smaad, want zij wilden bewijzen dat het van antisemitisme getuigt als je op een radicale kritiek maakt op Isra\u00ebl. Maar ze vinden het geen probleem dat de president van de Filipijnen voor een officieel bezoek aan Isra\u00ebl wordt uitgenodigd. Die man zegt nochtans: \u201cIk bewonder Hitler. Ik zou zoals hij moeten doen.\u201d Ze ontvangen de Hongaarse premier Viktor Orban, die openlijk antisemiet is, en dan beschuldigen ze de anderen ervan antisemiet te zijn. Vandaag getuigt de manier waarop Isra\u00eblische zionisten en buitenlandse aanhangers van de staat Isra\u00ebl antisemitisme hanteren, van intellectueel terrorisme. Ze gebruiken het om je alle geloofwaardigheid in het debat te ontnemen, daarom beschuldigen ze je van racisme.<\/p>\n Eyal Sivan. Ja, ik heb het over die nieuwe golf van Europees rechts, dat door zijn islamofobie plots pro-Isra\u00ebl wordt. Voor die mensen mag iemand een antisemiet van de allerergste soort zijn, hij blijft \u201conze\u201d vriend want hij is de vijand van onze vijand. Ik denk daarbij aan Hongarije, Polen, de Filipijnen maar ook aan Donald Trump!<\/p>\n Eyal Sivan.\u00a0Precies. Wie zijn de grootste voorstanders van steun aan Isra\u00ebl? De radicaal rechtse bewegingen! Tegenwoordig vindt men het politiek correct om pro-Isra\u00ebl en anti-Arabieren en antimoslims te zijn.<\/p>\n Eyal Sivan.\u00a0Allereerst wil ik benadrukken hoe belangrijk de boycot, de BDS-campagne (boycot, desinvestering, sancties, n.v.d.r.) is. Mensen in de internationale gemeenschap mogen zich niet beperken tot het toepassen van de boycot, ze moeten die ook uitleggen, het morele aspect ervan schetsen. U vroeg me waarom ik me voorstel als Isra\u00ebli\u00ebr. Welnu, omdat ik het feit dat ik Isra\u00ebli\u00ebr ben gebruik om aan de hele wereld te vragen: help ons! Als linksradicalen in Isra\u00ebl wegen we niet zwaar genoeg. We hebben hulp van buitenaf nodig. Weet u, wij Isra\u00ebli\u00ebrs, zelfs de linkse, zijn soms zo arrogant dat we denken dat we niemand nodig hebben. Maar ik zeg: nee, in ons eentje zullen we er niet komen. We hebben het geprobeerd, maar het is niet gelukt. Wij hebben hulp nodig. Dat is het standpunt dat ik wil brengen.<\/p>\n Ten tweede, we mogen ons niet laten intimideren, en we moeten ook inzien dat de vijand ons wil provoceren zodat we in de fout zouden gaan. We moeten dus waakzaam zijn. We mogen niet in de valstrik van het racisme trappen, en ook niet in die van het antisemitisme of in die van haat of woede in het algemeen. Haat en woede moeten we aan hen overlaten. Vandaag gaapt er een kloof tussen de Europese regeringen en hun burgers. De regeringen zijn pro-Isra\u00ebl, maar de bevolkingen zijn dat niet. In Europa mogen we de burgers en de leiders dus niet met elkaar verwarren. Ik denk dat dit een belangrijke opdracht is\u00a0 voor de internationale solidariteitsbeweging.<\/p>\n En natuurlijk willen we jullie regeringen sensibiliseren en doen inzien dat ze er rekening mee moeten houden, want het gaat hier om de macht van het volk. De meeste mensen steigeren doorgaans als ze onrecht zien, en niet omdat ze anti-Isra\u00ebl zijn. Ze vinden het schandalig, want op kinderen zien schieten, dat is een schande, zeker als dat komt van een staat die zichzelf een democratie noemt. We moeten de bevolking ertoe aanzetten een duidelijk signaal te sturen naar de regeringen: we hebben een standpunt en u moet daar rekening mee houden.<\/p>\n Dit interview werd afgenomen door Itamar Shachar.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Eyal Sivan is een Isra\u00eblische filmregisseur die bekend staat voor zijn pro-Palestijnse standpunten. Wat hem trouwens geregeld in de problemen brengt \u2026 We spraken met hem op ManiFiesta over de boycotcampagne tegen zijn land, die hij overigens voluit verdedigt. Isra\u00ebl werpt zich op als de enige democratie in het Midden-Oosten. Wat denkt u daarvan? […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":934,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[33],"tags":[],"campagnes":[39],"class_list":["post-933","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-palestina","campagnes-bds"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.intal.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/933","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.intal.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.intal.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.intal.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.intal.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=933"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.intal.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/933\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":936,"href":"https:\/\/www.intal.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/933\/revisions\/936"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.intal.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/934"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.intal.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=933"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.intal.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=933"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.intal.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=933"},{"taxonomy":"campagnes","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.intal.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/campagnes?post=933"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Isra\u00ebl werpt zich op als de enige democratie in het Midden-Oosten. Wat denkt u daarvan?<\/h3>\n
U bedoelt dat het begrip democratie niet van toepassing is op de Palestijnen?<\/h3>\n
Samen met Armelle Laborie hebt u het boek Un boycott l\u00e9gitime geschreven. Waarom die titel?<\/h3>\n
Waarom is een culturele en universitaire boycot legitiem en in welke zin is die nuttig?<\/h3>\n
Itay Tiran, een van de populairste theateracteurs in Isra\u00ebl, zegt dat hij de culturele boycot steunt. Begint de linkerzijde in Isra\u00ebl zich dan toch achter het idee te scharen?<\/h3>\n
In het verleden bent beschuldigd van antisemitisme. Wat deed dat met u?<\/h3>\n
Bedoelt u dan de Europese intellectuelen?<\/h3>\n
Die houding zien we ook terug bij de grootste partij van Belgi\u00eb \u2026<\/h3>\n
Welke boodschap wil u meegeven aan onze lezers, aan alle mensen in de wereld die solidair zijn met de Palestijnen en met hun eisen?<\/h3>\n