Midden-Oosten

Ontmoeting met de leiders van de Tunesische Arbeiderspartij

Ontmoeting met de leiders van de Tunesische Arbeiderspartij

De offensieve en waakzame Tunesische linkerzijde

Op het Wereld Sociaal Forum, waaraan ik deelnam als lid van de beweging intal, kreeg ik de kans om twee verantwoordelijken van de Arbeiderspartij (PT), de voormalige Communistische Arbeiderspartij van Tunesië (PCOT), te ontmoeten. In hun bureau in de hoofdstad sprak ik met Jilani Hammami en Abdelmoumen Bilaniss, respectievelijk woordvoerder en adjunct-algemeen secretaris van de PT.


De arbeiderspartij, vroeger PCOT, kent een lange geschiedenis van verzet onder de dictatuur van Ben Ali. Jarenlang bleven haar militanten in de clandestiniteit werken. Vandaag vormt de Arbeiderspartij één van de belangrijkste krachten van het linkse Tunesië. Haar leider, Hamma Hammami, is één van de belangrijkste figuren uit het progressieve kamp. Op de campus Al Manar waar het Wereld Socaal Forum plaatsvond, was de jongerenbeweging van de PT opvallend aanwezig.

Intal veroordeelt het Israëlische bombardement op Syrie

Intal veroordeelt het Israëlische bombardement op Syrie

Een militair embargo tegen Israël, nu!

Op zondagmorgen 5 mei 2013 voerde Israël raketaanvallen uit op het Jamraya Onderzoekscentrum en andere militaire doelwitten in Damascus, Syrië.

Intal veroordeelt deze aanvallen, die onder geen beding gezien kunnen worden als “zelfverdediging”. Integendeel, Israël is een agressieve staat en de bezetter van Palestina en van delen van de Syrische Golanhoogte.


Het is onbegrijpelijk dat zo een ernstige en eenzijdige inbreuk op een essentieel principe van het internationaal recht - met name de soevereiniteit en territoriale integriteit van een staat - door het westerse deel van de "internationale gemeenschap", de Verenigde Staten voorop, oogluikend wordt toegestaan. Maar we weten uit vroegere agressies van Israël (Gaza, Libanon,...) dat die zelden tot ernstig protest in de Westerse hoofdsteden leiden.

Het ABC van de BDS-beweging

Het ABC van de BDS-beweging

Lezing van Omar Barghouti aan de ULB

“A boycott is withdrawing support for an evil policy or system”. Dit citaat van Martin Luther King was één van de vele overtuigingsmiddelen van Omar Barghouti, stichter van de BDS-beweging, tijdens zijn lezing aan de ULB. Intal nam het initiatief om deze voorvechter van de Palestijnse zaak in België uit te nodigen, i.s.m. Comac, BDS-ULB en de JAC. Dankzij zijn heldere uiteenzetting zullen naderhand niet veel sceptici de zaal verlaten hebben.


De BDS-beweging (Boycott, Divestment & Sanctions) is opgericht in 2005 en is de grootste Palestijnse coalitie. Zowel de Palestijnse politieke partijen als ngo’s, vrouwenbewegingen, volkscomités, Israëlische organisaties,… maken er deel van uit. De beweging wordt zo breed gedragen aangezien ze gebaseerd is op mensenrechten en het internationaal recht. De slogan “Freedom, Justice, Equality” verbaast dan ook niemand.
 

Hypocrisie over Belgische strijders in Syrië

 

Oorlog in Syrië: België is een deel van het probleem

Oorlog in Syrië: België is een deel van het probleem

Wat kunnen we doen voor Syrië? Heel wat mensen liggen er van wakker. Terecht, want dood en vernieling door oorlog zijn verschrikkelijk. En ons land is medeplichtig. Niet omdat het 'machteloos toekijkt', zoals wel eens wordt beweerd, maar omdat België samen met de EU en een reeks NAVO-landen olie op het vuur gooit. Wat is er aan de hand?


"De verregaande inmenging van verscheidene NAVO-landen (de VS, Frankrijk, Groot-Brittannië en Turkije op kop) en hun bondgenoten uit de Golf (Saudi-Arabië en Qatar), met de steun van de Belgische regering i, gooit alleen maar olie op het vuur. De Syrische bevolking betaalt de prijs. Onze regering moet onmiddellijk stoppen een deel te zijn van dit probleem," vindt de Belgische solidariteitsbeweging intal.

KUL bespreekt banden met IAI onder druk van de campagne

"Universiteit en mensenrechten", dat was de titel van de Metaforum Leuven discussie op 14 maart 2013.

Irak, 10 jaar op de vlucht

Irak, 10 jaar op de vlucht

Eén van de gevolgen van de Amerikaanse interventie in Irak in 2003 is een enorme vluchtelingencrisis. Naar schatting 4 miljoen Irakezen moesten op de vlucht voor geweld, vervolging en doodsbedreigingen. De UNHCR stelt dat dit vandaag de grootste vluchtelingencrisis is ter wereld, na Afghanistan. Toeval of niet dat deze twee landen een militaire interventie onder leiding van de VS te verduren kregen?


Een bewogen geschiedenis

Iraakse emigratie is geen nieuw fenomeen. Het land kende sinds de oprichting van het moderne Irak in 1920 verscheidene staatsgrepen, revoluties en interne conflicten. De periode tussen 1991 en 2003 werd gekenmerkt door een bar economisch embargo, opgelegd door de VN onder invloed van de VS en Israël. De Iraakse vluchelingenstroom sinds 2003 is echter ongekend. Nog nooit was haar omvang zo groot.

Irak, 10 jaar op de vlucht

Eén van de gevolgen van de Amerikaanse interventie in Irak in 2003 is een enorme vluchtelingencrisis. Naar schatting 4 miljoen Irakezen moesten op de vlucht voor geweld, vervolging en doodsbedreigingen. De UNHCR stelt dat dit vandaag de grootste vluchtelingencrisis is ter wereld, na Afghanistan. Toeval of niet dat deze twee landen een militaire interventie onder leiding van de VS te verduren kregen?

“De bezetting heeft de samenleving veranderd”

“De bezetting heeft de samenleving veranderd”

Samir Hamdard terug uit Kaboel

Samir Hamdard, de Afghaanse coördinator van het project 'Solidarity Shop', is net terug uit Afghanistan. Het land leeft al meer dan 10 jaar onder Navo-bezetting. Een interview over de moeilijke levensomstandigheden van de bevolking, en de terugtrekking van de buitenlandse troepen in 2014.


Wat zijn je algemene indrukken over Kaboel?

Bassam Salhi: “Naar een nieuw en breed Palestijns verzetsfront tegen de bezetting”

Bassam Salhi: “Naar een nieuw en breed Palestijns verzetsfront tegen de bezetting”

Bassam Salhi is algemeen secretaris van de Palestinian People's Party, de opvolger van de vroegere communistische partij. Op 30 januari sprak hij in het Europees Parlement, op uitnodiging van de fractie van Verenigd Links. Vooraleer terug te keren naar Ramallah ontmoette hij ook de Palestina-solidariteitsbeweging.


Die wilde weten of er met de erkenning van de Palestijnse staat door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties eind november, veel veranderd is voor de Palestijnse strijd. “Dat betekent vooral dat we met nog meer recht en reden doorgaan met onze strategie om een einde te maken aan de bezetting van ons land, zegt Bassam Salhi. Want als je Palestijnse 'Gebieden' natuurlijk al niet mag bezetten, dan kan een 'Staat', die per definitie onafhankelijk is, al helemaal nooit onder bezetting staan.

Inhoud syndiceren