Midden-Oosten

Heeft de vredesbeweging een nieuwe partner gevonden in het parlement?

Iedereen die de vredesbeweging genegen is knarst al langer met tanden als het over België en oorlogen gaat. Wat nog vers in het geheugen ligt is de beslissing die in het Belgische parlement genomen werd op 21 maart 2011 en die België in de oorlog tegen Libië stortte.

Intal veroordeelt Amerikaanse bombardementen op Syrië

Intal veroordeelt Amerikaanse bombardementen op Syrië

De Amerikaanse aanval op Syrisch grondgebied van 22 september 2014 is een flagrante schending van het Internationaal Recht en van de Syrische soevereiniteit.


De VS zijn de hoofdverantwoordelijke voor de opkomst van ISIS, dat ze nu zogezegd willen bestrijden. Deze luchtbombardementen kunnen enkel meer chaos brengen in de regio, zoals blijkt uit de vluchtelingenstroom die ze op gang brengen (1).

Zelfs een ezel... Over de oorlog tegen "IS"

Dat de VS de opkomst van IS gebruiken als excuus voor nog meer militaire inmenging in het Midden-Oosten, hoeft niet te verbazen. Dat Pieter De Crem en Didier Reynders staan te springen om hun wagentje aan dat van grote broer Obama vast te haken evenmin. Dat zij hun oorlogsplannen verpakken met verhaaltjes over mensenrechten en levens redden verbaast nog minder. Maar dat er progressieve politici zijn die zich hierdoor laten inpakken, dat gaat mijn petje te boven.

Over de oorlogen in het Midden-Oosten: de vijand zit thuis

 

Gemengde religieuze buurten (geel) in Baghdad, in 2005 en 2007. Interetnisch en interreligieus conflict werd doelbewust door de bezetters aangewakkerd.

Gaza, behind israeli propaganda.

Gaza onder vuur. israel escaleert het 47-jarige geweld tegen de Palestijnen.

 GAZA... De economische blokkade die de civiele bevolking al sinds 2006 wurgt, bleef behouden. Vissers zijn nog steeds verboden verder dan 3 mijl van de kust te vissen. Zo goed als niemand krijgt toelating om naar het buitenland te gaan.

Moord op 16-jarige Mohammed en dramatische stijging kolonistengeweld dreigt tot escalatie te leiden

Moord op 16-jarige Mohammed en dramatische stijging kolonistengeweld dreigt tot escalatie te leiden

Artikel geschreven op 3 juli 2014

In de vroege ochtend van woensdag 2 juli werd de 16-jarige Palestijnse jongen Muhammad Abu Khdeir ontvoerd, verbrand en vermoord in Jeruzalem. Mohammed is het zoveelste slachtoffer van haat, racisme en wetteloosheid in de Israëlische apartheidsstaat, die sinds 2000 meer dan 1400 Palestijnse kinderen vermoord heeft.


Muhammad Abu Khdeir werd een uur eerder ontvoerd in Shuafat, een wijk in bezet Oost-Jeruzalem.

Vermoedelijk werd deze moord uitgevoerd door Israëlische burgers als vergelding voor de nog steeds onopgeloste dood van 3 Israëlische kolonisten. Nadat ze eerder op 12 juni verdwenen aan de ingang van een illegale kolonie in de bezette Westelijke Jordaanoever, werden hun lichamen afgelopen maandag even verderop teruggevonden in een veld in Halhul. 

Verdwijning 3 kolonisten: Israëlisch leger start staat van beleg in de hele Westbank

Verdwijning 3 kolonisten: Israëlisch leger start staat van beleg in de hele Westbank

Achtergrond: van de Tweede Intifadah tot de huidige militaire invasie van de Westbank

Jaren zijn voorbij gegaan sinds het einde van de Tweede Intifadah, jaren slaagde Israël er in alle vredesonderhandelingen te saboteren en zich te verschuilen achter het valse argument van onveiligheid.
Nauwelijks 10 dagen na de eedaflegging van een eenheidsregering, greep Israël de verdwijning van 3 kolonisten aan om de hele Palestijnse bevolking collectief te bestraffen.


Na de Tweede Intifadah kwam...een valse stilte.

De Tweede Intifadah, de Palestijnse opstand tegen de militaire onderdrukking en kolonisering van Palestina, werd gekenmerkt door bloedige militaire operaties, legerinvallen in de huizen, uitgangsverboden, luchtaanvallen, wegblokkades, en arrestaties door het Israëlische leger. Aan Palestijnse kant vochten militante groeperingen gewapenderhand terug.

Blair over ISIS in Irak: "Wij hebben deze Irak-crisis niet veroorzaakt"

Het is niet omdat je in de Filippijnen zit, dat je geen ander nieuws meer kan volgen. Zo werd ik vandaag verrast door deze mededeling van Tony Blair, Brits premier ten tijde van de Irak-oorlog in 2003: "The reality is that the whole of the Middle East and beyond is going through a huge, agonising and protracted transition. We have to liberate ourselves from the notion that ‘we’ have caused this. We haven't. We can argue as to whether our policies at points have helped or not; and whether action or inaction is the best policy and there is a lot to be said on both sides.

De NAVO: al 65 jaar een obstakel voor de vrede

De NAVO: al 65 jaar een obstakel voor de vrede

Op 4 april 2014 viert de NAVO haar 65ste verjaardag

Op 4 april viert de NAVO haar 65ste verjaardag. Laat ons voor de gelegenheid enkele kanttekeningen plaatsen bij het officiële verhaal over 's werelds machtigste militaire bondgenootschap. Neen, de NAVO was niet bedoeld om Europa te verdedigen tegen een invasie vanuit de Sovjet-Unie... Wat ons ook dadelijk helpt verklaren waarom de NAVO na het verdwijnen van de Sovjet-Unie is blijven voortbestaan.


Kort samengevat

Er is in de wereld sinds 1949 – het jaar waarin de NAVO werd opgericht – heel wat veranderd. Ook de NAVO is veranderd: van een militair bondgenootschap van 12 lidstaten werd de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO) omgeturnd tot een bondgenootschap van 28 lidstaten met een wereldwijd vertakt netwerk van partnerlanden – een uitbreidingsproces dat in een stroomversnelling kwam na het verdwijnen van de Sovjet-Unie in 1991.