Libye

Ga je mee naar Libië? Natuurlijk!

Ga je mee naar Libië? Natuurlijk!

Een verslag van 3 dagen Tripoli

Op vrijdagmorgen 18 maart 2011 sprong mijn wekkerradio aan en ik werd meteen getrakteerd op een interview met minister van Buitenlandse Zaken Vanackere. Hij zat te popelen om ten oorlog te trekken tegen Libië.


En hoewel de eerste 2 punten van resolutie 1973 van de Veiligheidsraad van de VN oproepen tot een diplomatieke oplossing, had Vanackere meteen de mond vol van punt 3 waarin 'all measures' worden toegelaten. 't Was meteen duidelijk waaraan we ons konden verwachten. Ik werd er ziek van en heb gevloekt.

R2P: “humanitaire” interventie in een nieuw kleedje

R2P: “humanitaire” interventie in een nieuw kleedje

Het was te denken: de oorlog van de westerse grootmachten tegen Libië heet natuurlijk weer netjes een “humanitaire interventie” - zoals eerder al in Kosovo en Irak het geval was. Er is zelfs een nieuwe term voor in voege, die nog onschuldiger klinkt: “de verantwoordelijkheid om te beschermen”. What's in a name?


Met humanitaire interventie bedoelt men het gebruik van geweld tegen een land om wijdverspreide en ernstige schendingen van de mensenrechten te voorkomen of te stoppen. Het is een begrip dat in het internationaal recht niet bestaat. Meer zelfs, het gaat in tégen een belangrijke pijler van het internationaal recht, die in het VN-Handvest gebeiteld staat: de nationale soevereiniteit van elke staat, en de niet-inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van een andere staat.