Libië

Media en Libië: rebellen rukken meermaals op in dezelfde steden

't Was even slikken.

Libiërs vragen ons: "Wat hebben we jullie misdaan?"

Libiërs vragen ons: "Wat hebben we jullie misdaan?"

Intal interviewde Ilse die gedurende 6 dagen in Libië was.

Van 3 tot 11 juli trokken 5 Belgen naar Tripoli. Ilse Grieten van intal-Leuven maakte voor intal deel uit van de delegatie. We namen de tijd om haar te interviewen.


Intal: Waarom ging je mee naar Libië?

Ilse: Ik ben in 2002 met een internationale missie in Irak geweest. Het was de periode waarin de oorlog tegen Irak volop in voorbereiding was, met de demonisering van Saddam Hussein en het verhaal van de massavernietigingswapens, zodat iedereen bereid zou zijn mee ten oorlog te trekken. Achteraf had ik echt hartpijn als ik zag dat alles plat gebombardeerd werd. Nu zijn we meer dan 8 jaar verder en ze zijn er nog.

Kunnen we Libië met Irak vergelijken?

Libië en de situatie op vlak van gezondheid

Libië en de situatie op vlak van gezondheid

Libië. Een land dat, sinds einde februari, nu wel zo goed als iedereen weet liggen op de wereldkaart. Een veel besproken onderwerp. En zeker niet onterecht. Ondanks de rapporten over de mensenrechtenschendingen in Libië en de kritieken die je kan hebben over hoe de Libische maatschappij door Khadafi werd gekneed, is het goed om ook eens aandacht te hebben voor de sociale voorzieningen en verwezenlijkingen in het land.


Het is echter niet altijd gemakkelijk op welke bronnen men kan vertrouwen. Dat geldt ook voor de gezondheidstoestand. Ten eerste is er het cijfermateriaal, dat een bepaalde vorm van informatie kan geven en ook in zekere mate interessant kan zijn, wanneer het door een betrouwbare instantie wordt vrijgegeven. Maar er zijn natuurlijk ook de getuigenissen en ervaringen van de lokale bevolking, waaruit we misschien nog meer kunnen leren m.b.t. de betrouwbaarheid van dat cijfermateriaal. Als laatste is er dan nog de analyse, en die gaat dieper.

Belgische nationale feestdag als oorlogspropaganda

Belgische nationale feestdag als oorlogspropaganda

De reclameblokken op de radio wekken al langer mijn ergernis op door de belabberde kwaliteit ervan. Maar de week voor de Belgische nationale feestdag liep het pas echt de spuigaten uit. Dit keer geen reclame voor het autosalon, banken of verzekeringen maar wel voor het Belgisch leger.


Het nieuwste materiaal dat gebruikt wordt in Afghanistan, Libië en Libanon werd tijdens de nationale feestdag geshowd. In de straten rond het Warandepark organiseerde Defensie de hele dag door activiteiten, tot en met een F-16-vluchtsimulator. Kom dat zien, niet te missen, ... . De Belgische feestdag werd zo omgeturnd tot een dag van oorlogspropaganda die 'onze jongens' en vooral 'onze jongens' hun exploten moet verheerlijken.

België is in oorlog

Met de 'F-16's uit Libië'- campagne op de Gentse Feesten: cool!

 

"F-16 uit Libië"-campagne-bom bijna klaar | update 15/07

Op 15/07 zijn er nog enkele fotootjes toegevoegd. De "F-16 uit Libië"-campagne-bom is klaar!

Evaluatie van 1 week campagne “F-16's uit Libië”

Evaluatie van 1 week campagne “F-16's uit Libië”

Op dinsdag 5 juli lanceerde intal haar campagne “F-16's uit Libië”. Na meer dan 100 dagen Navo-bombardementen kwam deze campagne blijkbaar niets te vroeg. Hieronder een overzicht van de eerste resultaten en de vooruitzichten voor de campagne.


De doelstelling van de campagne is helder en eenvoudig. De Belgische F-16's moeten onmiddellijk teruggetrokken worden uit de Navo-oorlog. Hiervoor willen we de 150 Kamerleden interpeleren, 150 Kamerleden waarvan er op 18 maart geen enkele tegen de oorlog stemde. Concreet gaat het over het verzamelen van 30 handtekeningen per Kamerlid.

Intal lanceert campagne tegen de Navo-oorlog in Libië

Intal lanceert campagne tegen de Navo-oorlog in Libië

30 handtekeningen voor elk van de 150 Kamerleden

Op 17 maart 2011 stemmen 9 landen van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties resolutie 1973. Op basis van deze resolutie beslist het Belgische parlement op 18 maart om ten oorlog te trekken tegen Libië. Geen enkel parlementslid stemde tegen.


"2003: Irak, 2011: Libië", dat was de slogan die intal meedroeg op de betoging van zondag 20 maart 2011. Vandaag moeten we vaststellen dat de Navo-oorlog enkel miserie brengt en zeker geen burgers redt. Spelen niet eerder economische en geostrategische belangen mee, waar niet de Libische burgers maar de westerse grootmachten beter van worden?

Libië: Oorlog is geen computerspel

Libië: Oorlog is geen computerspel

Op ons tv-scherm lijkt de oorlog op een game of op een serie waar je eens in de week op afstemt. Maar voor de Libische slachtoffers is de oorlog heel reëel.


Collateral damage

De NAVO gebruikt als argument om Libië aan te vallen: “We beschermen de burgers tegen de aanvallen van Khaddafi.” Maar bombarderen en burgers beschermen gaan niet echt goed samen:

De ongure vrienden van de NAVO in Libië

De ongure vrienden van de NAVO in Libië

Wie maakt er deel uit van de Nationale Overgangsraad?

Op 27 februari 2011 richtten de rebellen in Benghazi de Nationale Overgangsraad op, die ze uitriepen tot ‘enige vertegenwoordiger van Libië’. We onderscheiden vier belangrijke fracties in de NOR.


De royalisten: Zij zijn aanhangers van de overleden koning Idris Senoussi. Hun zetel bevindt zich in Riyad, Saoedi-Arabië. Idris werd in 1951 door de Britten aan de macht geholpen en regeerde tot 1969 over Libië. Zijn macht was gebaseerd op enkele clans in het oosten van Libië. Idris werd in 1969 van de macht verdreven door Khaddafi.