Weer een geslaagde editie van het Syrisch kerstfeest!


Op 18/12 organiseerde de groot-Midden-Oosten groep van intal Brussel haar jaarlijkse Syrisch Kerstfeest. Een 50-tal aanwezigen betaalden voor een heerlijke Syrische maaltijd, gekookt door de leden van intal GMO. Zo werd in totaal €442,40 opgehaald voor het Syrian Arab Red Crescent (SARC), de Syrische tak van het Rode Kruis.


Meer dan 11.000 vrijwilligers van het SARC riskeren elke dag hun leven om hulp te bieden aan 4,5 miljoen mensen per maand in de vorm van eerste hulp, evacuaties of onderhoud van de water en sanitatievoorzieningen. Het jaarverslag 2015 van het Syrian Arab Red Crescent kan hier geraadpleegd worden.

Tijdens de avond konden we via de telefoon spreken met Maher, een 27-jarige Syrische journalist die gebaseerd is in Damascus en als freelancer werkt voor een Europees persagentschap. Via ons gesprek kwamen we zo meer te weten over het dagelijkse leven in een land dat nu al zes jaar onder een verschrikkelijke oorlog gebukt gaat, en of er een licht aan het eind van de tunnel is.

Maher, het is vast niet simpel om nu als journalist te werken in Syrië. Hoe ervaar jij dit?

Het jaar dat ik afstudeerde was ook het jaar waarin de oorlog begon. Om het leven te kunnen laten verder gaan was het voor mij juist belangrijk om te werken. Ik wil dit verdriet omzetten in energie, want het leven moet doorgaan. Een van mijn doelstellingen als journalist is om de waarheid naar buiten te brengen en om alle kanten van het conflict te belichten. Over het algemeen probeer ik wel om zoveel mogelijk weg te blijven van gevaar en van de frontlinies. Daar gaat het vaak erg snel en is er geen tijd om aan de veiligheidsmaatregelen te voldoen, er wordt bijvoorbeeld vaak zonder vest gewerkt. Maar het meest interessante nieuws is vaak niet te vinden aan de frontlinies. Ik ben ook geïnteresseerd in het dagelijkse leven, zoals je bijvoorbeeld kunt zien in mijn reportage over muzikanten in Damascus.

Hoe ziet dat dagelijkse leven er dan uit?

Dat hangt erg af van de specifieke plaats en van het specifieke moment. Het Damascus van 2011 kun je niet vergelijken met het Damascus van vandaag. En de stedelijke kern van Damascus valt ook niet te vergelijken met het platteland rond de stad. Op dit moment is de situatie in Damascus erg verbeterd en is de oorlog daar bijna voorbij. In de stad is nu de regering aan de macht, maar het platteland staat onder controle van de gewapende oppositiegroepen. Wat positief is, is dat de regering en de rebellen in sommige van deze gebieden onderlinge vredesakkoorden sluiten. Je ziet dus dat de Syriërs zelf een manier vinden om een eind te brengen aan dit conflict, zonder inbreng van de grootmachten.

Hoe is de situatie in Aleppo?

Aleppo is een andere situatie dan Damascus. Iedereen wil de macht hebben over Aleppo. Men mag niet vergeten dat Aleppo de economische en industriële hoofdstad van Syrië is. Daarom is Aleppo zo belangrijk voor de regering. Maar ook bijvoorbeeld Turkije is erg geïnteresseerd in Aleppo omdat het geografisch dicht bij hun landsgrenzen ligt, en ze de Koerdische opmars willen tegenhouden. In feite wordt er in Aleppo een proxy-oorlog uitgevochten tussen de belangen van verschillende grootmachten. Ook onder de rebellen zijn er meer dan 80 groepen die op een of andere manier verwant zijn aan buitenlandse mogendheden. Zeker in de grensstreken vind je een heleboel buitenlandse strijders, die ook geen steun genieten onder de bevolking. En hoewel er veel verdeeldheid heerst tussen aanhangers van de regering en aanhangers van de rebellen van de oppositie, zijn alle Syriërs gekant tegen de terroristen zoals die van Daesh. 

Er zijn al veel hulpkreten gekomen vanuit Aleppo, en veel mensen hier willen ook heel graag helpen. Wat kunnen wij doen?

Jullie kunnen zeker helpen, maar niet door een kant te kiezen. Dat is wat Europa momenteel wel doet. De economische sancties die bedoeld zijn als bestraffing van het Assad-regime, zijn vooral een bestraffing voor de bevolking. De elite wordt niet geraakt door zo'n embargo, het zijn de gewone mensen die daaronder lijden. De enige manier om te helpen is om alle kanten van het conflict samen te zetten en onderhandelingen op te starten. Meer confrontaties en conflicten zijn contraproductief. Ik denk ook dat de beste manier om te helpen is om de Syriërs zelf een oplossing te laten zoeken. Dit is wat we hebben gezien bij de vredesakkoorden in de gebieden bij Damascus, waar geen inmenging van buitenaf was. In Aleppo is er inmenging van alle kanten, en de oorlog blijft escaleren. Dus wat jullie kunnen doen is blijven aandringen op politieke oplossingen en op vredesonderhandelingen.

Hoewel de situatie zoals beschreven door Maher met de dag blijft veranderen, zijn wij het eens met zijn algemene conclusie: politieke oplossingen en vredesonderhandelingen vormen de beste garantie op een duurzame vrede. Met intal blijven we ons dan ook in 2017 inzetten tegen militaire interventies!

Wil je graag meewerken met onze groep? Contacteer ons via gmo@intal.be  


No votes yet