Terugblik op succesvol bezoek van Edita en JL Burgos aan België

moeder Edita brengt de zaak van haar verdwenen zoon naar België

Edita op zoek naar Jonas (foto: JL)

Van 15 tot 21 november brachten Edita en haar zoon JL Burgos de zaak van hun vermiste zoon en broer Jonas Burgos naar België. Ze lanceerden samen met ons de Stop the Killings campagne die dit jaar in het teken staat van politieke verdwijningen. Hun week was rijkelijk gevuld met bezoeken aan ngo's, politici, solidariteitsgroepen, lokale intalgroepen, interviews. We kijken samen met hen terug op een boeiende week.


Edita en JL zijn de hele maand oktober op toer geweest in Europa om de zaak van hun vermiste zoon en broer Jonas Burgos onder de aandacht te brengen en meer globaal de problematiek van politieke verdwijningen in de Filippijnen. Dit is meteen ook het thema van de Stop the Killingscampagne (STK) van dit jaar. Edita en JL waren erg onder de indruk van het campagnemateriaal met het gezicht van Jonas, en waren ontroerd toen ze zagen dat al meer dan 700 mensen hun foto lieten maken met de affiche "Waar is mijn broer?" of "Ik ben de zus van". Ze deden dan ook tijdens al hun bezoeken een warme oproep om met zoveel mogelijk aanwezig te zijn op de fakkelwake van 10 december om 18u30 op het Albertineplein te Brussel. Hopelijk kunnen jullie er massaal bij zijn, zodat we een stevig signaal kunnen geven aan politici hier en ginderachter, dat wij niet akkoord gaat met de gruweldaden die zich voltrekken in landen als de Filippijnen, Colombia, Guatemala en vele andere.

"Waar is Jonas?" is de vraag die sinds 28 april 2007 voortdurend door Edita's hoofd spookt. Het is de dag waarop haar zoon in een overvol shoppingcentrum door gewapende mannen werd meegenomen. Leeft hij nog? Waar is hij? Wordt hij goed behandeld? Eet hij goed...? Al 2 jaar en 6 maanden wacht ze op nieuws. Alles heeft Edita al geprobeerd om haar zoon terug te vinden. Het enige wat haar rest zegt ze, is de zaak op het internationaal toneel brengen, want in de Filippijnen zijn alle middelen uitgeput. Een instrument dat hen zou kunnen helpen in de zoektocht naar Jonas is de ratificering van de VN-conventie over gedwongen verdwijningen. 16 landen ratificeerden deze conventie, maar er zijn er 20 nodig vooraleer de conventie van kracht gaat. België zit niet bij de 16, dus we wisten wat doen!

Op maandag bezochten we de organisatie Frontline - Protection for Human Right Defenders. Zij lobbyen op Europees niveau voor Guidelines voor de bescherming van mensenrechtenactivisten, ontwikkelen trainingssessies, hebben een urgentiekanaal en andere. De Burgosen staken handige tips op, die ze kunnen toepassen in hun dagdagelijks werk. Uiteraard volgde ook een fotosessie voor de STK-campagne. In de namiddag waren we te gast bij OMCT- World Organisation Against Torture. Ze helpt vooral organisaties om dossiers voor te bereiden voor de VN, en hebben dan ook hun hoofdzetel in Genève. Tussendoor hielden we op intal een video-interview met Edita.

Dinsdag was het parlementsdag. In de voormiddag gingen we op de koffie in de Europese Commissie, waar we ons ernstige vragen stelden over het EPJUST-programma: 3,9 miljoen euro die Europa beloofd heeft aan de Filippijnen om hen te helpen in de strijd tegen de vele politieke moorden. Een mooie geste, maar waar zal dit geld belanden? Iets om aan te kaarten en op te volgen dus! Op de middag trokken we naar het federaal parlement, waar we een ontmoeting hadden met Bruno Tuybens en Wouter De Vriendt over de ratificatie van het VN-verdag door België. Ze namen de koe bij de horens en stelden nog diezelfde namiddag een parlementaire vraag over gedwongen verdwijningen in de Filippijnen. In de namiddag gingen we nog even langs het Europees parlement, waar we een afspraak hadden met Marc Tarabella. Hij was verontwaardigd over de mensenrechtensituatie en beloofde ons de zaak nauw op te volgen. Hij ging alvast ook op de foto met Jonas. We sloten de dag af met een volle zaal in de Pletinckxstraat waar Edita een getuigenis bracht voor de sympathisanten van Stop the Killings.

Woensdag hadden we een afspraak met leden van de mensenrechtencommissie van het Europees parlement. We brachten een flitsbezoekje aan de Filippijnse ambassade. Daarna in allerijl de trein op naar Gent. Daar waren Edita en JL te gast op de universiteit, waar ze de studenten Derde Wereldstudies toespraken. 35 geïnteresseerden en allemaal op de foto met de affiche. Hopelijk ook aanwezig op 10 december? 's Avonds was het de beurt aan intal Gent, die het Vredeshuis deden volstromen.

Donderdag, na een laatste bezoekje aan het Europees parlement, was Edita uitgenodigd in het centrum Amazone op de Algemene Vergadering van de koepel van Nederlandstalige vrouwenorganisaties. Velen onder hen waren op de hoogte van de campagne en stuurden ook al foto's in. Ze waren geboeid door Edita's beklijvende getuigenis. Na enkele uurtjes (verdiende) rust was het de beurt aan intal Antwerpen, waar de intalgroep voor een avondvullend programma had gezorgd. Opnieuw een dertigtal geïnteresseerden waren aanwezig en poseerden met de affiche!

Vrijdag was het wat rustiger.. tijd voor wat sightseeing en een ontmoeting met het Antwerpse team van Progress Lawyers Network. Terug in Brussel, op naar Jette waar de reisgroep van 2008 zijn intal-documentaire 'Philippines in Search of Liberation' toonde in jeugdhuis De Branding in Jette. We maakten van de gelegenheid gebruik om JL te laten getuigen. De jongeren waren geshockeerd over de Filippijnse realiteit.

Zaterdag was het helaas tijd om afscheid te nemen... Na een gezellige brunch en een tussenstop op de solidariteitsactiviteit van Venezuela was het tijd om weer de trein op te stappen richting Londen.

Bedankt iedereen en bedankt Edita en JL voor jullie doorzettingsvermogen en jullie energie!


No votes yet