Eén van de gevolgen van de Amerikaanse interventie in Irak in 2003 is een enorme vluchtelingencrisis. Naar schatting 4 miljoen Irakezen moesten op de vlucht voor geweld, vervolging en doodsbedreigingen. De UNHCR stelt dat dit vandaag de grootste vluchtelingencrisis is ter wereld, na Afghanistan. Toeval of niet dat deze twee landen een militaire interventie onder leiding van de VS te verduren kregen?

Du 2 au 18 juillet 2008, au nom de l’unité du scoutisme musulman «les Fourmis», j’ai eu le privilège de partir au Liban avec le groupe Droit au Retour. Nous y avons été confrontés avec la triste réalité du camp de réfugiés Palestiniens de Nahr el Bared.

Ik had me voorgenomen dat dit derde jaar op rij gaan werken in de kampen voorlopig het laatste zou zijn. Drie jaar na elkaar, dat is toch mooi? Ik vond dat ik eens een luilekkervakantie nodig had, in de plaats van altijd dat zweten en werken in juli. Maar enkele dagen na mijn terugkeer veranderde ik al van mening. Dit kan ik toch niet doen? Die mensen hebben onze steun toch nodig? Toch meer dan dat ik een zon-zee-strandvakantie nodig heb?

Zo'n twee weken geleden maakte ik de overstap van de heetste zon die ik ooit trotseerde naar het wisselvallige, sombere België. Ik wist redelijk snel de draad terug op te pikken. Eerder had ik het gevoel gehad, tijdens het verblijf in Nahr el Bared, dat het moeilijk aanpassen zou worden eenmaal terug thuis. Ik leefde toen met angst om terug te keren en hier gewoon mijn onvoorstelbaar luxeleven verder te zetten.