Analyse

Klimaatcrisis: Technologietransfer is een noodzaak

Klimaatcrisis: Technologietransfer is een noodzaak

Tijdens de klimaatonderhandelingen hadden de geïndustrialiseerde landen geen aandacht voor een technologietransfer naar ontwikkelingslanden, hoewel ze dat 20 jaar geleden wel beloofd hadden. Deze transfer is nodig om ontwikkelingslanden toe te laten zich duurzaam verder te ontwikkelen. Het lijkt wel alsof het overwicht van geïndustrialiseerde landen en de financiële belangen van patenthouders primeren op klimaat en menselijk welzijn.


De klimaattijdbom: ontwikkelingslanden gedwongen om zich duurzaam te ontwikkelen

Het smelten van de ijskap, stijging van het zeeniveau, droogtes en overstromingen, verdwijning van bepaalde soorten,… Je kan niet naast de gevolgen van de klimaatsverandering kijken. Veel critici zijn ontevreden met het gebrek aan concrete resultaten na de klimaattop Rio +20 (20-22 juni).

Vertaald door: 
Julie Lowey-Ball

Cuba, absolute wereldleider in bestrijding ebolacrisis

Cuba, absolute wereldleider in bestrijding ebolacrisis

Artikel verschenen op cubanismo.net

Met zijn 11 miljoen inwoners slaagt Cuba erin een “medische supermacht” te zijn. De manier waarop het Caraïbische eiland gezondheidswerkers naar het door ebola getroffen West-Afrika stuurt, wekt zelfs de bewondering van Amerikaanse kranten op.


“Het is niet Sierra Leone dat ons nodig heeft”, zegt Yosvany Vera, Cubaans arts van 36 jaar die zich een weg baant door zijn hotelletje, met een bord rijst en vettig vlees in de hand, “de wéreld heeft ons nodig.” (The Wall Street Journal)

De voorbije weken verschenen in de gezaghebbende VS-kranten The Washington Post en The Wall Street Journal bijzonder lovende stukken over de inzet van Cuba tegen ebola. Dat deze kranten überhaupt positieve zaken durven schrijven over Cuba is letterlijk onuitgegeven.

Komt er een tweede ambtstermijn voor Dilma Rousseff in Brazilië?

Komt er een tweede ambtstermijn voor Dilma Rousseff in Brazilië?

Op 5 oktober vond in Brazilië de eerste ronde plaats van de presidentsverkiezingen. Uittredend president, Dilma Rousseff, kwam als eerste uit de stembusslag met 42 % van de stemmen. Zal zij voor haar partij, de Arbeiderspartij (PT), voor de vierde opeenvolgende keer een mandaat in de wacht slepen?


Als Dilma Rousseff het in de tweede ronde haalt van de kandidaat van rechts, Aecio Neves, mag men zich verwachten aan verdere schuchtere pogingen om de weg van het neoliberalisme te verlaten, wat haar voorganger Lula in 2003 begon. En dan is er een reële kans dat het beleid om de armoede terug te dringen verder gezet wordt.

Regeerakkoord Michel I zet in op meer oorlog

Regeerakkoord Michel I zet in op meer oorlog

Intal analyseert het hoofdstuk Defensie

Enkele weken geleden werd al duidelijk dat alle regeringspartijen (N-VA, CD&V, Open-VLD en MR) graag ten oorlog trekken, toen ze stemden voor de inzet van de Belgische F-16's in Irak. Uit het regeerakkoord blijkt dat ze defensie verder in deze richting willen laten evolueren.


Meer buitenlandse interventies

België kiest ervoor om de 'problemen en uitdagingen' in de wereld vooral militair aan te pakken.

De NAVO is voor België het 'model van internationale samenwerking en solidariteit' bij uitstek. De NAVO moet niet alleen instaan voor de verdediging van het NAVO-grondgebied, maar ook inspanningen leveren voor 'vrede en veiligheid' elders in de wereld. België wil een solidaire en geloofwaardige partner zijn en pleit ervoor dat de NAVO inspeelt op 'nieuwe uitdagingen'.

Gaza, de achtergrond van het conflict

Gaza, de achtergrond van het conflict

De politieke, militaire en economische grondslagen van een bezetting

Is Gaza het failliet van twee volkeren die er maar niet in slagen om elkaar te begrijpen en vreedzaam samen te leven? Nee. Zo'n analyse negeert de echte grondslag van het conflict: de politieke, militaire en economische grondslagen van een bezetting.


Ten grondslag aan zowel de vorige conflicten, het huidige conflict als de conflicten die nog zullen komen, liggen de illegale bezetting van de Palestijnse gebieden door Israël, de koloniale roof van hun grondstoffen en de militaire repressie die dit alles in stand houdt.

De wortels van het conflict

In naam van de veiligheid van de Joden werden de Palestijnen uit hun dorpen verjaagd in 1948 en in naam van de veiligheid van de zionistische staat wordt hen vandaag het recht ontzegd om terug te keren naar hun geboortegrond.

Moord op 16-jarige Mohammed en dramatische stijging kolonistengeweld dreigt tot escalatie te leiden

Moord op 16-jarige Mohammed en dramatische stijging kolonistengeweld dreigt tot escalatie te leiden

Artikel geschreven op 3 juli 2014

In de vroege ochtend van woensdag 2 juli werd de 16-jarige Palestijnse jongen Muhammad Abu Khdeir ontvoerd, verbrand en vermoord in Jeruzalem. Mohammed is het zoveelste slachtoffer van haat, racisme en wetteloosheid in de Israëlische apartheidsstaat, die sinds 2000 meer dan 1400 Palestijnse kinderen vermoord heeft.


Muhammad Abu Khdeir werd een uur eerder ontvoerd in Shuafat, een wijk in bezet Oost-Jeruzalem.

Vermoedelijk werd deze moord uitgevoerd door Israëlische burgers als vergelding voor de nog steeds onopgeloste dood van 3 Israëlische kolonisten. Nadat ze eerder op 12 juni verdwenen aan de ingang van een illegale kolonie in de bezette Westelijke Jordaanoever, werden hun lichamen afgelopen maandag even verderop teruggevonden in een veld in Halhul. 

Palestina: opgroeien tussen Israëlische kolonies en soldaten

Palestina: opgroeien tussen Israëlische kolonies en soldaten

In juni publiceerde Defence for Children International Palestine, een kinderrechtenorganisatie waar onze partner Health Work Committees nauw mee samenwerkt, een rapport over wat het betekent voor Palestijnse kinderen om op te groeien tussen Israëlische kolonies en soldaten. Bij het uitbrengen van het rapport publiceerden ze een reeks artikels met getuigenissen. Dit is de vertaling van het eerste artikel.


Leven met de bezetting: hoe Palestijnse jongeren omgaan met de Israëlische repressie

Leven met de bezetting: hoe Palestijnse jongeren omgaan met de Israëlische repressie

Jongeren in Jeruzalem leven onder het alziend oog van de Israëlische bezetter. Honderden camera's registreren wat er gebeurt in de straten, checkpoints controleren de toegang tot de wijken, de politie is alomtegenwoordig. Palestijnse jongeren zijn gevangenen in hun eigen hoofdstad.


Dat mochten de studenten van de Al Quds University nog maar eens ondervinden op 22 januari van dit jaar. De Israëlische politie viel massaal binnen op de campus en bestookte de studenten met rubberkogels en traangas. Zeker 100 studenten moesten verzorgd worden voor problemen met de luchtwegen. Zie hier.

De NAVO: al 65 jaar een obstakel voor de vrede

De NAVO: al 65 jaar een obstakel voor de vrede

Op 4 april 2014 viert de NAVO haar 65ste verjaardag

Op 4 april viert de NAVO haar 65ste verjaardag. Laat ons voor de gelegenheid enkele kanttekeningen plaatsen bij het officiële verhaal over 's werelds machtigste militaire bondgenootschap. Neen, de NAVO was niet bedoeld om Europa te verdedigen tegen een invasie vanuit de Sovjet-Unie... Wat ons ook dadelijk helpt verklaren waarom de NAVO na het verdwijnen van de Sovjet-Unie is blijven voortbestaan.


Kort samengevat

Er is in de wereld sinds 1949 – het jaar waarin de NAVO werd opgericht – heel wat veranderd. Ook de NAVO is veranderd: van een militair bondgenootschap van 12 lidstaten werd de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO) omgeturnd tot een bondgenootschap van 28 lidstaten met een wereldwijd vertakt netwerk van partnerlanden – een uitbreidingsproces dat in een stroomversnelling kwam na het verdwijnen van de Sovjet-Unie in 1991.
 

Vier maanden na Haiyan in de Filipijnen: Een gouden tijd voor investeringen?

Vier maanden na Haiyan in de Filipijnen: Een gouden tijd voor investeringen?

Artikel van Wim Deceukelaire van G3W

Op 8 november 2013 brak de hel los in de centrale eilanden van de Filipijnen. Tyfoon Haiyan (lokale naam Yolanda) trok van oost naar west over het land en trok een spoor van vernieling. De schade aan infrastructuur en landbouwgewassen was niet te overzien. Meer dan één miljoen huizen werden vernield en vier miljoen mensen waren van de ene dag op de andere dakloos.


Bijna vier maanden later kunnen de meeste van die families er nog niet aan denken om hun gewone leven te hernemen. De aanpak van de lokale overheid kan op niet veel enthousiasme rekenen. Internationale agentschappen wijzen er in de officiële verklaringen beleefd op dat de hulp “traag op gang komt” en dat “er nog veel werk te verzetten valt”.