Analyse

Multinationals: de aartsvijanden van het klimaat

Multinationals: de aartsvijanden van het klimaat

“Elke vijf seconden wordt het equivalent van het gewicht van een Eiffeltoren aan natuurlijke bronnen ontgonnen uit ecosystemen en mijnen.”

Op het moment dat we vaststellen dat multinationals steeds machtiger worden, is het belangrijk na te denken over hun impact op het klimaat en het milieu.


Multinationals breiden hun activiteiten steeds meer uit over de hele wereld: via verhuizingen, fusies, overnames, commerciële allianties en buitenlandse investeringen, maar ook dankzij verschillende internationale verdragen en akkoorden die hen een steeds groter en vrijer speelveld verschaffen.

Klimaatcrisis: Technologietransfer is een noodzaak

Klimaatcrisis: Technologietransfer is een noodzaak

Tijdens de klimaatonderhandelingen hadden de geïndustrialiseerde landen geen aandacht voor een technologietransfer naar ontwikkelingslanden, hoewel ze dat 20 jaar geleden wel beloofd hadden. Deze transfer is nodig om ontwikkelingslanden toe te laten zich duurzaam verder te ontwikkelen. Het lijkt wel alsof het overwicht van geïndustrialiseerde landen en de financiële belangen van patenthouders primeren op klimaat en menselijk welzijn.


De klimaattijdbom: ontwikkelingslanden gedwongen om zich duurzaam te ontwikkelen

Het smelten van de ijskap, stijging van het zeeniveau, droogtes en overstromingen, verdwijning van bepaalde soorten,… Je kan niet naast de gevolgen van de klimaatsverandering kijken. Veel critici zijn ontevreden met het gebrek aan concrete resultaten na de klimaattop Rio +20 (20-22 juni).

Vertaald door: 
Julie Lowey-Ball

COP21: De EU wil geen akkoord dat de internationale handel afremt

COP21: De EU wil geen akkoord dat de internationale handel afremt

Op 12 december 2015 eindigde de 21-ste klimaatconferentie van de VN. De vertegenwoordigers van 195 landen ontmoetten elkaar in Parijs met als doel het vinden van een universeel, gedifferentieerd en bindend akkoord in de strijd tegen de klimaatopwarming. Ook de klimaatactivisten waren present.


België en de andere lidstaten van de Europese Unie zonden allemaal hun vertegenwoordigers. Iedereen bevestigde in zijn verklaring zijn engagement en vastberadenheid om een oplossing te vinden en benadrukte de hoogdringendheid van de situatie. Zo heeft onze eerste minister Charles Michel verklaard “dat een ambitieus akkoord onontbeerlijk is, en falen geen optie. De strijd tegen de klimaatopwarming is een vitale kwestie voor onze gemeenschappelijke toekomst”.

Vertaald door: 
Annelore Wierinckx

Venezuela: verkiezingsnederlaag voor de erfgenamen van Chávez

Venezuela: verkiezingsnederlaag voor de erfgenamen van Chávez

Op zondag 6 december trokken de Venezolanen voor de 20ste keer in 17 jaar Bolivariaanse revolutie naar de stembus om de 167 afgevaardigden in hun parlement te kiezen. De overwinning van de oppositie, die in de peilingen al weken werd aangekondigd, werd tijdens het tellen van de stemmen bevestigd …


Hoewel de overwinning niet onverwacht kwam, had niemand verwacht dat de oppositie zo maar even 2/3 van de parlementszetels in de wacht zou slepen. Waarom en hoe is deze nederlaag er kunnen komen? Is de toekomst van de Bolivariaanse revolutie die door Hugo Chávez werd begonnen bedreigd?

Verkiezingen in Venezuela: wat staat er op het spel?

Verkiezingen in Venezuela: wat staat er op het spel?

Op zondag 6 december gaan de Venezolanen naar de stembus. Hoewel de presidentiële verkiezingen pas in 2019 plaatsvinden, zijn deze parlementaire verkiezingen heel belangrijk.


Sinds president Hugo Chávez en zijn opvolger Nicolas Maduro met de zogenaamde Bolivariaanse Revolutie gestart zijn, heeft de Bolivariaanse partij (1) de PSUV, alle verkiezingen gewonnen. Vandaag zit het land echter in een neerwaartse spiraal van economische crisis en te midden van een goed georchestreerde desinformatiecampagne die Venezuela het imago van een ‘failed state’ opdringt.

Verkiezingen in Argentinië: een belangrijke kentering voor de progressieve golf in Latijns-Amerika

Verkiezingen in Argentinië: een belangrijke kentering voor de progressieve golf in Latijns-Amerika

Afgelopen 22 november won Mauricio Macri met 52% van de stemmen de presidentsverkiezingen in Argentinië. Daarmee wordt hij vanaf 11 december 2015 de nieuwe president. De overwinning van het conservatieve rechtse kamp betekent een liberale bocht en een uitdaging voor de volkeren van het hele continent.


Argentinië is na Brazilië de tweede economische grootmacht van Latijns-Amerika. Dit verkiezingsresultaat zal niet zonder gevolgen blijven voor de toekomst van de Latijns-Amerikaanse integratie. Op regionaal vlak botsen minstens twee integratie- en samenwerkingskeuzes met elkaar: de ene, ondersteund door de linkse regeringen, bekijkt de regionale integratie als een instrument om het "welzijn van de volkeren" en een "evenwichtige en rechtvaardige" multipolaire wereld te garanderen die buiten de invloedssferen van de VS en van de EU blijft. (1)

Vertaald door: 
Erwin Carpentier

Parijs: solidariteit in plaats van polarisering

Parijs: solidariteit in plaats van polarisering

13 november 2015 zal nog lang in het geheugen van de Fransen en de rest van de wereld gegrift staan. Minder dan één jaar na Charlie Hebdo sloeg de terreur voor een tweede keer toe. Wat intal toen schreef is vandaag nog altijd geldig: "Tegenover de politiek van angst en verdeel-en-heers plaatsen wij solidariteit en samenwerking".


129 doden en meer dan 350 gewonden is voorlopig de trieste balans na de aanslagen in Parijs (1). De slachtoffers en hun families verdienden dit niet. Net zoals de slachtoffers en hun families van de aanslag in Beiroet op 12 november (2) dit niet verdienden, de artsen en patiënten in het ziekenhuis van Artsen Zonder Grenzen in Kunduz op 3 oktober 2015 (3) dit niet verdienden, de slachtoffers in het Russisch vliegtuig of tijdens de vredesbetoging in Ankara dit niet verdienen.

Vijf vragen en antwoorden over de Palestijnse jongeren in opstand: Wie, wat, hoe, waarom en wat kunnen wij doen?

Vijf vragen en antwoorden over de Palestijnse jongeren in opstand: Wie, wat, hoe, waarom en wat kunnen wij doen?

In Hebron werd het gezondheidscentrum van de partnerorganisatie van G3W, de “Health Work Commitees” (HWC), gisteren gesloten door het Israëlisch leger. Patiënten en dokters mogen het centrum niet binnen of buiten. Het zoveelste incident in een escalatie van geweld waarbij de media inzoomen op jonge Palestijnse messentrekkers. Maar wat zit er echt achter het geweld?


Wie zijn ze, die jongeren?

De Palestijnen zijn een jonge bevolking. Zowat de helft van hen is 20 jaar of jonger. Zij zijn geboren en opgegroeid in een samenleving waarover er  – vanuit de internationale gemeenschap – beloften gedaan werden over “een eigen Staat” en over “vrede”, maar waarin ze niets anders gekend hebben dan oorlog en repressie.

België-Israël: Geen voetbal met de onderdrukker!

België-Israël: Geen voetbal met de onderdrukker!

Op dinsdag 13 oktober 2015 om 20u45 nemen de Rode Duivels het op tegen het Israëlische voetbalteam in het kader van de kwalificaties voor het Europees Kampioenschap 2016. Gewoon een match? Uit liefde voor de sport? Echt?


Israël voert een doordacht beleid van kolonisering, een beleid dat gewelddadig, racistisch en discriminerend is. Die praktijken dwingen Israël ertoe om regelmatig zijn imago op te poetsen en het beeld te verspreiden dat het 'een land als een ander' is, open en democratisch. Elke deelname aan een internationaal evenement, of het nu een academisch partnerschap is, een cultureel gebeuren of een sporttreffen, het geeft Israël telkens de gelegenheid om zijn imago wit te wassen van criminele daden. Aan dergelijke activiteiten mogen we niet medeplichtig zijn.

België moet net besparen op defensie

België moet net besparen op defensie

Argumenten van VS-ambassadrice Denise Campbell Bauer houden geen steek

De Belgische regeringen willen al een tijdje het budget van defensie verhogen. Dat past in het kader van het NAVO-lidmaatschap. Dat was zo met de vorige regering Di Rupo, dat is niet anders onder de huidige regering Michel-De Wever. Maar waarom zouden we niet de omgekeerde weg bewandelen?


De argumenten die VS-ambassadrice Denise Campbell Bauer in haar brief “We Cannot Cut Corners on Collective Defense" aanhaalt, overtuigen in ieder geval niet. Het zijn zelfs argumenten die eerder voor een vermindering van de uitgaven pleiten. Laten we ze even onder de loep nemen.