Blog van stijn

Vanuit het stomende Aleppo, waar de vrachtwagens achteruit rijden op de tonen van de lambada, waar 24u op 24 kebab op de barbeque ligt, waar de handelaren met een touwtje over hun toonbank zwieren. Zetel van de Aleppo-kebab, Aleppo-zeep, en eeuwenoude rivaal van Damuscus.

Het is even stil geweest op de blog, ik daarentegen heb niet stilgezeten.

Gisteren heb ik het "ecovillage" verlaten, na een verblijf van 3 weken. Op die tijd heb ik een serieuze in-depth screening kunnen uitvoeren van het ecologisch gehalte, maar ondanks dat blijven er nog grote vraagtekens. Maar voor ik met modder begin te smijten, zou ik eerst een mailonderhoud willen organiseren met de eigenaarster. Dus later meer daarover.

Moeilijk je te concenteren met melige muziek op de achtergrond. Blijkbaar is Mariah Carey nu een universeel gegeven geworden, en is haar...geluid...doorgedrongen tot de kleine internet cafeetjes in de kleine bergdorpjes in de kleine bergjes onder Beirut. Misschien is het ook naief om te denken dat het anders zou zijn. Tenslotte zitten we hier maar op een goed uur van Beirut, een bruisende wereldstad, en "klein dorpje" is een relatief begrip.

Beirut, Beirut,...

Op de site van de standaard vind ik toch een artikeltje over het onderwerp dat hier de hele dag op t.v. is geweest. Rechtstreekse beelden van de Israelisch-Libanese grens waar al sinds deze morgen een hele menigte stond te wachten langs de rode loper, klaargelegd voor de ontvangst van 5 levende en 199 dode Hezbollah strijders. Sommige onder deze laatsen sinds 40 jaar op Israelische bodem, en enkele grote namen zoals Dalaal Maghrebie, de eerste vrouw die zich opblies in een spectaculaire zelfmoordaanslag.

Om alle mensen thuis gerust te stellen na 5 dagen stilte, post ik even een berichtje. Syrie is en blijft per slot van rekening een ver en donker land dat sinds enige jaren de axis-of-evil-toplist aanvoert, misschien na Iran.

Een klein beetje chronologisch, maar niet te veel in eens:
We zitten hier nu een kleine week. We zijn 4 ijverige studenten Arabistiek, 2 jongens, 2 meisjes. Handig om een rookgordijn op te trekken voor eventuele belagers van de kuisheid, maar daarbij moet gezegd dat de mensen in Damascus eigenlijk vrij relaxed zijn, de jonge gasten incluis.

Salaam ‘aleikum,

Toen ik het in Ramallah had over "diep in Palestijns gebied zijn", wist ik nog
niet hoe het voelt om in Jenin en Nablus te zitten,... dat is pas diep.
Neem er een kaart bij, en je zult zien dat Jenin bijna de West-Bank uitrolt,
waar de heuvels uitdeinen in de vlakte onder Galilea. Toch mogen de Jenini
omrijden over Jeruzalem, 2 uur naar het zuiden als het vlot gaat, als ze
effectief die vlakte op willen...

Terwijl mijn foto's zitten in te laden begin ik aan een
vervolg op de eerste nieuwsbrief, ondertussen zo'n drie dagen geleden. De
letters lopen van rechts naar links over het scherm, omdat ik Nadav's computer gebruik,
mijn Israelische gastheer in Jeruzalem.  Bij het slepen van de foto's heb
ik nog juist de auto-destructie functie weten te omzeilen (niet gemakkelijk met
Windows in Hebreeuws), maar toen ik de cursorrichting wilde veranderen kwam er
een kader met weet-ik-veel welke waarschuwing, dus heb ik het maar gelaten.