Syrië in de media: Zelfkritiek op de Zwitserse radio

Wat weten we over Syrië? En hoe? Over die vraag boog de franstalige Zwitserse openbare radio RTS zich een uur lang in de uitzending 'Babylone' van 14 maart 2012. Een zeldzame maar welkome oefening in zelfkritiek van de mainstream media. 

U kan de uitzendig van RTS herbeluisteren: hier.
 
Vertrekpunt voor de uitzendig was het besef dat de enige bron van de vermelde dodenaantallen op RTS (net als in andere media) telkens weer het schimmige, in London gevestigde Syrian Observatory for Human Rights is. Pierre Piccinin, één van de gasten in de uitzendig, maakt daarvan dezelfde kritiek als eerder al onze eigen Lars! (Pijnlijk was dat een woordvoerder van Amnesty International in de uitzending verklaarde dat AI ondanks alles met het SOHR blijft samenwerken.)
 
Verder was er ook Alain Gresh, Frans veteraan van de Midden-Oostenjournalistiek en adjunct-hoofdredacteur van Le Monde diplomatique (zijn blog is zéér de moeite om in de gaten te houden).
 
Hij vatte het probleem als volgt samen: “Ce qui rend le travail de journaliste difficile, c'est la contradiction entre l'émotion due à la répression terrible menée par le régime (…) et une espèce de propagande qui fait comme si l'opposition n'était pas armée: on ne parle pas des combattants qui viennent d'Iraq, des réseaux qui viennent des salafistes du Liban,... Il y a quand même un minimum de professionalisme. Aujourd'hui on ne l'a pas, et je trouve que ça c'est inquiétant, parce qu'on tend à simplifier la solution et, en fait, à appeler à une intervention militaire. On a l'impression que le peuple syrien est en train d'être massacré partout, donc il faut faire quelque chose. Et qu'est-ce qu'on peut faire d'autre, aujourd'hui, qu'une intervention militaire?”
 
De chantage werkt, maar de onderliggende beeldvorming is fout, getuigt Gresh (die Syrië recent nog bezocht): het geweld is zeer lokaal, komt van twee kanten, en het regime heeft de steun van grote delen van de bevolking. En vooral: een militaire interventie kan de situatie alleen maar verergeren. Qui bono?
 
Nu de propaganda-oorlog op volle toeren draait (recent voorbeeld in eigen land: Vranckx op 17 maart) is het goed dat een openbare zender openlijk durft toe te geven dat de gangbare 'waarheden' over Syrië op drijfzand berusten. Nu maar hopen op een sneeuwbal-effect!
 
Maar zolang dat sneeuwbal-effect uitblijft is het goed dat krasse knarren als James Petras en Domenico Losurdo vlijmscherpe analyses blijven maken van de nefaste rol van de media in de opbouw naar een nieuwe oorlog.

 

No votes yet