Blair excuseert zich voor oorlogsmisdaden?

Groot nieuws afgelopen weekend. Tony Blair, premier van Groot-Brittannië tussen 1997 en 2007, verontschuldigt zich voor de fouten die hij maakte voor, tijdens en na de oorlog tegen Irak in 2003. Maar z'n verontschuldigingen zijn onoprecht, onvolledig en dienen vooral om z'n eigen verantwoordelijkheid af te wentelen.

De onoprechtheid? Blair ligt de laatste tijd zwaar onder vuur. Uit een gelekte memo, geschreven door de Amerikaanse Minister van Defensie Powell in 2002, blijkt dat Blair toen al op zoek ging naar steun voor de oorlog tegen Irak binnen z'n regering, partij en het parlement. Ook is er de Chilcot Inquiry, een Britse onderzoekscommissie die de Britse rol in de Irakoorlog onder de loep neemt en waarin Blair uiteraard een belangrijke factor zal zijn. Door nu al z'n verontschuldigingen aan te bieden, zorgt hij ervoor dat verdere onthullingen hun nieuwswaardigheid zullen verliezen.

De onvolledigheid? Hij beperkt zich tot waar zijn invloed echt aantoonbaar was. Dat hij zegt dat er fout ingeschat was over hoe het land en de bevolking zouden reageren op de oorlog en dat hij erkent dat de situatie mee geleid heeft tot het ontstaan van IS, is een kleine stap in de goede richting. Dat hij expliciet zegt dat de oorlog toch noodzakelijk was om Saddam Hoessein te verwijderen, is dan weer twee stappen achteruit. De onvermelde elementen waarvoor hij zich ook zou kunnen excuseren, zijn dan weer onuitputtelijk. Het schenden van de soevereiniteit van Irak, bijvoorbeeld. Het brutale bombarderen van het land, de bevolking en belangrijke infrastructuur. Het kapen van natuurlijke rijkdommen door Britse multinationals. Het nalaten van bij te dragen aan de wederopbouw van het land. Allemaal elementen waarvoor een simpele sorry niet eens volstaat, maar zelfs dat kan er niet van af.

De verantwoordelijkheid afwentelen? Blair verwijst graag naar 'onvolledige' of 'onjuiste' informatie of over 'slechte inschattingen'. Zo legt hij de blaam bij de Britse en Amerikaanse inlichtingendiensten. Dat andere actoren (zoals de inspecteur van de VN, onder leiding van Hans Blix) echter signaleerden dat er geen sprake was van Weapons of Mass Destruction, werd beschouwd als onnuttige informatie. De gelekte memo uit 2002 geeft dan weer aan dat men toen al vooral op zoek was naar redenen om de oorlog te beginnen, ongeacht de resultaten van onderzoeken. Als Blair doof bleef voor alle feiten en argumenten die pleitten tègen een invasie van Irak, lijk het wel heel cynisch om nu de blaam bij 'foute informatie' te leggen.

Kortom: Blair zet vooral een verhaal neer om zichzelf al enigszins in te dekken. Hij begon een verwoestende oorlog en bombardeerde Irak decennia terug in de tijd, samen met z'n Amerikaanse bondgenoot George W. Bush. Hierbij werden talloze verdragen uit het internationaal recht geschonden, werden duizenden burgers rechtstreeks gedood, werd een veelvoud nog eens slachtoffer van de vernietiging van de Iraakse infrastructuur en had hij (ondanks z'n eerdere ontkenning) een groot aandeel in de chaos in de regio, waarorganisaties als IS en Al Qaeda zo goed in gedijen. Tony Blair hoort zich niet te verantwoorden via persmededelingen of de media, maar voor het Internationaal Strafhof. Oorlogsmisdaden horen namelijk voor een rechtbank berecht te worden.

 

Photo: Wikimedia - Public Domain

No votes yet