Instituties in het belang van de mensen? (13 juli)

Druk programma vandaag. We bezoeken belangrijke spelers in de samenleving: een universiteit, een ziekenhuis en het Union Theological Seminar.

Eerste afspraak is de State University of Cavite om er het Agricultural Research Center te bezoeken. De rondleiding heeft meer weg van een fijnproeverij. De commercialisering van onder andere dragonfruit, cider en koffie doet onze wenkbrauwen fronsen. Dit is niet direct wat je van een universiteit zou verwachten. We vragen ons af of het niet beter is zich toe te spitsen op de productiviteitsverbetering van rijstteelt. Rijst is ten slotte de basisvoeding van de Filipino’s. Terwijl we op de campus rondlopen, geraken we aan de praat met een aantal studenten. Daaruit blijkt dat de studiekeuze afgesteld is op tewerkstelling in het buitenland. Nog maar eens een bewijs van het export-oriented en import-depended beleid in de Filippijnen. 

 
De jeepney brengt ons vervolgens gezond en wel naar het provinciaal ziekenhuis van Cavite. De scheiding tussen een publieke en private vleugel toont de schrijnende ongelijkheid: vier kersverse moeders op één bed vs. lege bedden, verouderde apparatuur vs. goed uitgerust medisch materiaal, zwoele temperaturen vs. airco. De basisgezondheidszorg voor de modale Filipino laat duidelijk te wensen over.
 

 
 
In het Union Theological Seminar (UTS) krijgen we een boeiende getuigenis van een protestantse priester en enkele geëngageerde studenten. Het doet deugd te zien dat ook in deze tak van de Filippijnse maatschappij waarin religie een belangrijke rol speelt progressieve stemmen opduiken. Het getuigt van moed om in een land waar priestermoorden geen uitzondering zijn de kaart te trekken van de onderdrukte Filipino.