Tijd voor een 'Human Rights Watch' Watch?

Peter Bouckaert, “de Belgische topman van Human Rights Watch”, beweert in Humo dat zijn organisatie zich houdt aan een neutrale rol. Maar in het interview geeft de man weinig blijk van neutraliteit en objectiviteit. Bouckaert praat de Navo-bombardementen in Libië goed, want anders “was er een slachtpartij van gekomen”. En er werden “zorgvuldige voorzorgsmaatregelen genomen om burgerslachtoffers te voorkomen”. Geen woord over de 30.000 tot 50.000 slachtoffers die de Libië-oorlog al heeft geëist (cijfers van de Nationale Overgangsraad), een veelvoud van het aantal dat volgens het Westen had kunnen sneuvelen bij een aanval van de Kadhafi-troepen op het rebellenbolwerk Benghazi.

Met de Navo-interventie hadden Nicolas 'Total' Sarkozy en David 'BP' Cameron volgens Bouckaert alleen maar nobele motieven. Olie? Connais pas! Waar de politieke voorkeur van deze mensenrechtenman ligt, blijkt ook wanneer hij het parcours van Kadhafi vergelijkt met dat van Fidel Castro, mannen die volgens hem uiteindelijk “terugvallen op een genadeloze repressie”. Maar dat Libië van heel Afrika, en Cuba van heel Latijns-Amerika de beste scores halen op gezondheids- en andere sociale indicatoren, dat verneem je niet bij Human Rights Watch (wel bij de UNDP bijvoorbeeld, het Ontwikkelingsprogramma van de VN).

Een vreemde organisatie toch wel, die Human Rights Watch: Bouckaert vertelt ongedwongen hoe ze in Irak en Libië archieven van veiligheidsdiensten in beslag namen en wapendepots binnendrongen. Met welk mandaat? In dienst van wie? Misschien is het tijd om ook eens een 'Human Rights Watch' Watch op te richten, om kritisch te bekijken wat die organisatie zoal uitricht.

Intussen blijven wíj alvast ijveren voor het terugtrekken van de Belgische F-16's uit Libië en voor het stopzetten van de Navo-oorlog in dat land.

Average: 5 (1 vote)