Kort reisverslag China

  

Na alle natuur- en andere rampen van de voorbije weken hierbij een berichtje over een positieve ervaring en dan nog wel over China  ;-)

Tussen 5/9 en 27/9 zijn we met ons 2 door Oost- en Zuid-China getrokken (het kaartje geeft grofweg onze route weer).  Het was een fantastische reis:

- te beginnen in Shanghai dat momenteel volop bevangen is door de Expo-koorts: men wil volgend jaar weer zijn beste beentje voorzetten met een heraangelegde Bund (= grote boulevard langs de rivier en koloniale gebouwen)  en met indrukwekkende paviljoenen voor de deelnemende landen

- Suzhou, de stad van de zijde en parchtige tuinen, waar men alvast begonnen was aan de viering van 60 jaar Volksrepubliek met druk bijgewoonde optredens op straatpodia

- de kanaalstadjes Tongli en Zhouzhuang in de omgeving van Suzhou en Huangshan (letterlijk Gele Bergen) in de provincie Anhui, waar we kennis maakten met het fenomeen Chinees toergroepen.  1O-tallen Chinezen met allemaal hetzelfde petje op die een gids volgen die in een luidspreker brult - liefst zo luid mogelijk om de gidsen van de groepen naast hem/haar te overstemmen.  Een speciale ervaring.  Toen werd ook meteen duidelijk waarom het Chinese toerisme op vele plaatsen zo duidelijk op de binnenlandse toeristen is afgestemd - buiten de grote 'klassiekers' die alle westerse groepsreizen aandoen natuurlijk.  Dit is de traditionele manier van reizen voor Chinezen, maar ook individueel reizen komt meer en meer op -  hetgeen de rust af en toe toch ten goede komt ;-)  Eén zaak is in elk geval duidelijk: de Chinezen reizen er op los, zowel tijdens de 'golden weeks' rond Chinees Nieuwjaar en de nationale feestdag als tijdens de weekends.

- na een kort bezoekje aan Xiamen met zijn koloniale gebouwen trokken we verder in de richting van de grensstreek tussen de provincies Fujian en Guangdong waar de Hakka's (een subgroep van de Han-Chinezen) wonen.  Velen wonen nog steeds in de traditionele tulou, reusachtige ommuurde huizen.   De treinrit van Xiamen naar Yonding was fantastisch: prachtige landschappen, fijne medepassagiers en veel animatie.  De treinconductrice verantwoordelijk voor onze trein liet niet met zich sollen en stond erop dat alle bagage netjes geordend in 1 rechte lijn op de bagagerekken lag.  Nogal moeilijk als je weet dat vele passagiers zakken en dozen bijhadden die bijna net zo groot waren als zijzelf en natuurlijk niet op de rekken pasten.  Toen ze ons echter ontdekt had en door had dat ik Chinees sprak werden we ineens een soort eregasten op de trein en was ze ongelofelijk trots op de 2 buitenlanders die in HAAR wagon zaten.  Ook onze buren waren geweldig: ze wilden direct hun eten en snackjes met ons delen en al meteen bleek dat ze in hetzelfde station moesten afstappen als ons.  Dus vroegen we hen of ze een pensionnetje konden aanbevelen.  "Tuurlijk, geen probleem" - wat er in de praktijk op neerkwam dat ze erop stonden mijn bagage te dragen, een moto-taxi aanhielden en de chauffeur opdroegen ons naar een goed hotelletje te brengen en ons de overschot van hun snackjes meegaven.

- ook in Guangzhou hebben we een fantastische man ontmoet in het lokale busstation - hij sprak trouwens heel goed Engels.  Nadat hij ons had geholpen uit te vissen in welk van de vele busstations we moesten zijn voor tickets naar onze volgende bestemming  is hij nog een halve blok achter ons aangelopen om te zeggen dat hij het nog eens voor ons nagevraagd had en dat we toch beter naar een ander busstation konden gaan om tickets voor Yangshuo te kopen en om te zeggen waar we het beste de taxi naar dat station konden nemen.

- in Hong Kong ten slotte keek men al enorm uit naar de East Asian Games die er zullen doorgaan in december en begonnen op onze laatste dag daar ook al de feestelijkheden in het kader van 60 jaar Volksrepubliek.  Het ging dus echt niet enkel om een grootse militaire parade zoals in sommige media werd benadrukt.

En dan vergeet ik nog de ontelbare korte ontmoetingen onderweg met de klassieke vragen: vanwaar komen jullie, waar heb je Chinees geleerd, hoe vind je ons land, hoe oud ben je.....?   Of de jongen die net terug was van 2 jaar werken in Rwanda.  Of de vele mensen (veelal afkomstig van het platteland) die kwamen vragen of we met hen op de foto wilden.  Jaja, ze zijn erg nieuwsgierig en geïnteresseerd in andere mensen - zeker als blijkt dat die andere hun taal spreekt.   Hoffelijkheid jegens mensen die ze niet kennen (of dat nu Chinezen of buitenlanders) zijn is dikwijls niet hun sterkste kant maar als ze eenmaal kennis met je hebben gemaakt verandert dat meteen.

Uiteraard erger je je wel eens aan de boersheid van sommige mensen, aan het feit dat sommige mensen zo'n paniekaanval krijgen als ze zien dat er een westerling op hen afkomt dat ze ineens zelfs de simpelste inlichting niet meer kunnen verschaffen, het chaotische verkeer en de voor ons dikwijls onbegrijpbare regeltjes en gewoontes, maar dat hoort er nu eenmaal bij en maakt het ook interessanter.  Uiteraard zijn er op bepaalde plekken nog steeds problemen met corruptie, vervuiling en dergelijke maar China is heus niet het enige land dat met zulke problemen kampt en het werkt aan oplossingen.   Hier dus "negatief doenerij" over China zoals we al zo vaak moeten aanhoren - ik blijf fan omwille van zijn dynamiek, optimisme, doorzettingsvermogen, prachtige landschappen, lekker eten  enz.

 

 

BijlageSize
Kaart_reis_China.pdf187.53 KB
China_fotos2.pdf579.38 KB
Average: 4 (1 vote)