Resolutie over de Filippijnen

Het recht om een gezond en waardig leven te leiden is voor de grote meerderheid van de Filippijnse bevolking slechts een verre droom. Een menswaardig bestaan, werk voor iedereen, rechtvaardige lonen, goede en toegankelijke sociale voorzieningen (gezondheidszorg, onderwijs), gelijke rechten voor vrouwen, inheemse volkeren en andere gemarginaliseerde groepen. Dat zijn de voorwaarden om het recht op gezondheid te realiseren in de Filippijnen.


Het recht om een gezond en waardig leven te leiden is voor de grote meerderheid van de Filippijnse bevolking slechts een verre droom. De redenen daarvoor worden door de Filippijnse sociale bewegingen samengevat in drie basisproblemen:

  1. Boeren, stadsarmen en arbeiders leven in armoede en worden uitgebuit en onderdrukt.
  2. De macht is in handen van een beperkt aantal elitaire clans die hun vertakkingen hebben in het grootgrondbezit, de zakenwereld en de politiek.
  3. Buitenlandse belangen binden het land met handen en voeten en dat op alle vlak: politiek, economisch, militair en cultureel.

De Filippijnen hebben 350 jaar Spaanse en 50 jaar Amerikaanse koloniale overheersing gekend. Tot op vandaag blijft het land daarvan de sporen dragen. Enerzijds zijn feodale verhoudingen nog schering en inslag, vooral op het Filippijnse platteland. Anderzijds zijn de internationale relaties nog gebaseerd op de vroegere koloniale verhoudingen.

Het probleem van de landloosheid en de verarming van boeren en landarbeiders werd nooit echt opgelost. De gebrekkige uitbouw van industrie, de lage lonen, de werkloosheid en de onderdrukking van vakbonden maakt dat de steden geen uitkomst bieden aan de armoede.

De grote meerderheid blijft overleven onder de armoedegrens. Miljoenen Filippino’s en Filippina’s moeten noodgedwongen hun geluk gaan beproeven in het buitenland.

Het machtsmonopolie van een kleine politieke elite is op de Filippijnen geenszins doorbroken. Grootgrondbezitters, multimiljonairs en militairen blijven de dienst uitmaken, terwijl arbeiders en boeren uitgesloten blijven van elke reële politieke macht.

Het militair apparaat is nog steeds verantwoordelijk voor systematische repressie van de sociale bewegingen. Niet alleen linkse opposanten en activisten zijn het slachtoffer van politieke moorden en verdwijningen, maar al wie in de weg loopt van de “ontwikkelingsplannen” van binnen- en buitenlandse investeerders, zoals inheemse volkeren en boerengemeenschappen. Bovendien gebeurt dit in een klimaat van volstrekte straffeloosheid. De schuldigen kunnen steevast de dans ontspringen.

De Filippijnse overheid volgt trouw de neoliberale voorschriften van het Internationaal Monetair Fonds, de Wereldbank, en de Wereldhandelsorganisatie. Het zijn echter enkel de multinationals en de bankiers die hier de vruchten van opstrijken. De lokale economie blijft afhankelijk van de invoer, gericht op de uitvoer en aangestuurd vanuit het buitenland.

Het Filippijnse volk heeft een rijke geschiedenis van verzet. Ook vandaag heeft het geen andere keuze dan op te staan en te vechten voor zijn bevrijding. In alle geledingen van de maatschappij organiseren de Filippino’s zich in volksorganisaties om op te komen voor hun rechten: arbeiders in de KMU, boeren in de KMP, vrouwen in Gabriela, mensenrechtenactivisten in Karapatan,...

Niet-gouvernementele organisaties (ngo’s) verlenen hun diensten aan deze volksorganisaties en aan hun doelpubliek. Verschillende decennia al zijn er in de Filippijnen basisorganisaties actief die zich inzetten voor het recht op gezondheid van de arme bevolking. Om dat recht te kunnen realiseren is het nodig dat het volk zich bewust is van zijn rechten, dat het zich verenigt en er samen actief voor ijvert. Daarom voorzien deze organisaties niet enkel in gezondheidszorg maar doen ze ook aan educatie en stellen ze zich ten dienste van de bredere volksbeweging.

Om het recht op gezondheid van de lokale bevolking te kunnen realiseren wil men echte nationale onafhankelijkheid en een autonome ontwikkeling realiseren, los van buitenlandse belangen. De rijkdom van het land en de rijkdom geproduceerd door de Filippijnse arbeiders en boeren, moeten het volk ten goede komen. Daarnaast wil men ook een echte democratie. Economische democratie betekent onder andere een radicale landhervorming, waarbij het land toekomt aan wie het bewerkt. Politieke democratie betekent dat de democratische rechten van het volk worden gevrijwaard en dat het machtsmonopolie van de elitaire clans wordt gebroken.

Een menswaardig bestaan, werk voor iedereen, rechtvaardige lonen, goede en toegankelijke sociale voorzieningen (gezondheidszorg, onderwijs), gelijke rechten en respect voor vrouwen, inheemse volkeren en andere gemarginaliseerde groepen,... dat zijn de voorwaarden om het recht op gezondheid te realiseren in de Filippijnen.

Intal en de Filippijnen

1.Intal ondersteunt de Filippijnse volksbeweging in haar strijd voor echte soevereiniteit en democratie door het versterken van solidariteitsbanden.

Intal ondersteunt enkele Filippijnse partnerorganisaties die samen met de georganiseerde bevolking opkomen voor het recht op gezondheid. Daarnaast steunen we ook de bredere volksbeweging in hun campagnes voor een echte landhervorming, voor waardig werk, voor een onafhankelijk buitenlands beleid etc.

In België zoekt intal versterking door het bevorderen en ondersteunen van solidariteitsbanden tussen sociale bewegingen, organisaties en individuen hier en in de Filippijnen.

De problematiek van de Filippijnen staat niet op zichzelf, maar maakt deel uit van een wereldwijde problematiek van uitbuiting en onderdrukking. Daarom wil intal ook de banden helpen uitbouwen tussen de Filippijnse sociale bewegingen en die in andere landen in het Zuiden zodat ze elkaar verder kunnen versterken.

2. Intal eist actie van onze overheden voor de stopzetting van politieke repressie en gerechtigheid voor slachtoffers van politiek geweld in de Filippijnen.

Intal vraagt de Belgische en Europese overheden om de Filippijnse regering onder druk te zetten om een eind te maken aan de repressie en gerechtigheid te garanderen voor de slachtoffers van politiek geweld. Intal pleit daarbij ook voor de bescherming van de volksbewegingen die opkomen voor arme en gemarginaliseerde bevolkingsgroepen om zich te organiseren.

3. Intal wil dat België en Europa in hun handelsrelaties met de Filippijnen het recht op gezondheid en ontwikkeling boven economisch eigenbelang plaatsen.

De rechten van de Filippijnse bevolking mogen niet ondergeschikt gemaakt worden aan de Europese handelsbelangen. Daarom komen we in actie wanneer het economisch beleid van Belgische of Europese overheden, of de investeringen en handel van hun bedrijven in de Filippijnen het recht op gezondheid van de lokale bevolking schenden.