Interview Pablo Sepulveda Allende: Dokter ten dienste van de gemeenschap

#manifiesta2018


45 jaar geleden kwam de Chileense socialistische president Salvador Allende in de door de VS gesteunde staatsgreep van generaal Pinochet ten val. Zijn kleinzoon, Pablo Sepulveda Allende, besliste om als arts bij te dragen aan de Bolivariaanse revolutie in Venezuela. intal en Cubanismo nodigen hem uit op ManiFiesta dit jaar! Een interview.


Hoe komt de kleinzoon van Salvador Allende in Venezuela terecht?

Pablo Sepulveda Allende. Ik woon sinds 2009 in Venezuela. Ik kwam daar als arts werken in een samenwerkingsprogramma tussen Cuba en Venezuela: Mission Barrio Adentro (missie de buitenwijk in, n.v.d.r.). Het is een beetje zoals in de Cubaanse gezondheidszorg: de patiënten die ik behandel, wonen in de buurt, worden gratis behandeld en zijn van alle sociale achtergronden.

Toen ik aankwam in Venezuela ben ik toegetreden tot de groep artsen die afgestudeerd waren aan de Latijns-Amerikaanse School voor Gezondheidszorg ELAM in Cuba, een medische school waar studenten uit veel verschillende landen komen. Onze eerste taak was om naar gebieden te gaan die moeilijk toegankelijk zijn. Ik ben persoonlijk getuige geweest van de grote inspanningen van de Venezolaanse regering om tegemoet te komen aan de fundamentele behoeften van de historisch uitgesloten en arme sectoren.

Hoe hebt u ELAM ervaren?

Pablo Sepulveda Allende. De school voor gezondheidszorg is een van de grootste internationalistische projecten van Fidel Castro. Mijn periode daar was een leertijd in alle betekenissen van het woord. Het leven delen met mensen uit verschillende landen en culturen, om dokters te worden die een gemeenschappelijke strijd voeren voor de gezondheid en het welzijn van de volkeren.

Terwijl de meeste universiteiten professionals opleiden met een individualistische en commerciële benadering, om sociaal prestige te bereiken door middel van een carrière als arts, werden wij opgeleid om de gemeenschap te dienen.

Wat is de huidige situatie in Venezuela en het Latijns-Amerikaanse continent?

Pablo Sepulveda Allende. Sinds het einde van de 20ste eeuw tot op de dag van vandaag is Venezuela het epicentrum van de politieke en sociale transformaties van het Latijnse continent. Na de val van het socialistische kamp in de Sovjet-Unie en Oost-Europa, was het volgens het dominante discours het land van “het einde van de geschiedenis en de ideologieën”. Maar in 1998 werd Hugo Chávez verkozen tot president en zette het socialisme op de agenda. Hij bouwde aan een alternatief systeem voor het kapitalisme: het “socialisme van de 21ste eeuw”. Ik denk dat het vooral om deze reden is dat Venezuela aangevallen wordt op alle fronten: economisch, financieel, diplomatiek, psychologisch, en in de media.

Het land is slachtoffer van al deze aanslagen omdat het een voorbeeld is dat in Latijns-Amerika en daarbuiten voor een olievlek kan zorgen.

Wat is de relatie tussen Chili en Venezuela?

Pablo Sepulveda Allende. Een heel kille relatie. Alle regeringen die zichzelf “centrumlinks” noemden en die na de dictatuur in Chili regeerden, stonden vijandig tegenover de Venezolaanse regering. In het algemeen hebben zij zich afgestemd op de internationale rechtse koers.

Het is schandalig, want veel politici, van wie sommigen deel uitmaakten van de regering van Salvador Allende, veroordelen de Venezolaanse regering terwijl zij zelf onder Allende een zeer gelijkaardige ervaring hebben gehad, met een ambitieus sociaal beleid. Er waren ook pogingen van buitenaf om het nieuwe regime in Venezuela te saboteren en te destabiliseren. De aanslagen op Venezuela zijn zeer vergelijkbaar met die op het Chileense Volksfront tussen 1970 en 1973.

Hoe kan je de situatie in Venezuela vergelijken met die van de jaren van Salvador Allende ?

Pablo Sepulveda Allende. Ondanks de verschillende historische context is het beleid van economische intimidatie zeer vergelijkbaar. Het opslaan van gigantische voorraden van essentiële goederen, de speculatie, de smokkel en de illegale verkoop tegen buitensporige prijzen die daaruit voortvloeien, zijn in beide landen een bewust toegepaste strategie geweest.

Toen president Salvador Allende werd verkozen, zei de toenmalige president van de Verenigde Staten, Richard Nixon: “We gaan de Chileense economie doen huilen.” Hij organiseerde de financiële blokkade en weigerde elke vorm van krediet aan de Chileense regering.

Momenteel leeft Venezuela onder een soortgelijke blokkade. Bovendien hebben banken zoals de Citibank miljarden dollars geblokkeerd die behoren aan de Venezolaanse staat. Dit verhindert de staat bijvoorbeeld om voedsel of geneesmiddelen te kopen op de buitenlandse markten. Dat heeft ook invloed op de ontwikkeling van de productieve sector van het land.

De presidentiële decreten, onlangs ondertekend door Donald Trump, leggen economische sancties op en dat betekent onder andere de confiscatie van goederen en financiële activa van een bedrijf dat zou onderhandelen met Venezuela.

Wat zijn vergelijkbare overeenkomsten tussen je grootvader en Chavez?

Pablo Sepulveda Allende. Salvador Allende was de eerste socialistische president die gekozen werd bij verkiezingen en niet als gevolg van een revolutionair proces, zoals het geval was in Rusland, China en bij de antikoloniale strijd. In het midden van de koude oorlog was dat iets helemaal nieuw. Henry Kissinger zei toen dat “Allende gevaarlijker zou kunnen zijn dan Fidel Castro”, want als zijn voorbeeld floreerde, kon hij gemakkelijk gevolgd worden in andere landen. Ze besloten om deze mogelijkheid te voorkomen met de staatsgreep van 11 september 1973.

Bijna 30 jaar later kwam ook Hugo Chávez aan de macht door middel van de stembus. Dat heeft gediend als inspiratie voor de progressieve volkeren van Bolivia, Ecuador en Nicaragua, die ook een progressieve president kozen.

Ten slotte heeft Hugo Chávez in 2002, toen hij drie jaar aan de macht was, ook een militaire coup moeten ondergaan. Maar in tegenstelling tot Chili in 1973, was er een positief resultaat. Na 48 uur werd Chávez uit zijn gevangenschap bevrijd, na belangrijke volksdemonstraties. Nooit eerder in Latijns-Amerika werd een staatsgreep ongedaan gemaakt omwille van de reactie van het volk.

Tot op ManiFiesta? Meer info over intal op ManiFiesta hier. Het volledige programma op www.manifiesta.be

Ook verschenen in het magazine Solidair.