Gevechtsvliegtuigen boven sociale woningen, ook voor Europa

#geengevechtsvliegtuigen


Het lijkt erop dat na de verkiezing van Trump en de brexit, het gaspedaal wordt ingeduwd om van Europa een militaire macht te maken. Officieel omdat de Europese burgers recht hebben op veiligheid, in de praktijk omdat de belangen van het bedrijfsleven moeten worden veiliggesteld..


Hebben we nood aan een militair Europa?

Het document “Global Strategy for the European Union’s Foreign And Security Policy” zet de grote lijnen uit voor het Europese buitenland- en defensiebeleid. Uit dat document blijkt dat de Europese Unie (EU) grote ambities heeft op het vlak van vrijhandelsakkoorden. De gecontesteerde akkoorden TTIP (met de VS) en CETA (met Canada) moeten er zo snel mogelijk komen. Daarnaast wil de EU ook soortgelijke akkoorden afsluiten met Japan, India, de Mercosur (douane-unie van vijf Zuid-Amerikaanse landen), enzovoort.

Die handelsroutes wil de EU ook beschermen, van de Indische Oceaan tot aan de Zuid-Chinese Zee, om een vlotte toegang tot producten en grondstoffen te garanderen. En, zo luidt de redenering, daarom moeten we militair klaarstaan, zonder dat we daarbij afhankelijk zijn van de NAVO of van de VS. De EU wil dus de militaire toer op om de belangen van de Europese bedrijven veilig te stellen. Naar de publieke opinie wordt het verkocht alsof het een kwestie is van meer veiligheid voor burgers. (1)

Wat houdt dat in, een militair Europa?

De Europese Unie wil een sterkere eigen defensie-industrie ontwikkelen en in de toekomst mogelijk ook inzetten op een Europees leger. En daarvoor wordt al van alles in gereedheid gebracht. Zo kende de EU in november 2016 voor het eerst subsidies toe voor een militair onderzoeksprogramma. Het ging om het Preparatory Action on Defence Research (PADR), waarvoor 90 miljoen euro werd uitgetrokken. Een behoorlijk historische gebeurtenis, want voorheen was het eigenlijk uitgesloten dat subsidies werden toegekend aan onderzoek met militaire doeleinden.

De EU richtte ook een Europees Defensiefonds op. Dat fonds zal onderzoek naar militaire technologieën financieren, net als de ontwikkeling en aankoop van wapens. Daarvoor voorziet ze een budget van 40 miljard euro gespreid over de komende tien jaar. De EU draagt 10 miljard euro bij. De overige 30 miljard zal moeten komen van de lidstaten die beslissen deel te nemen aan het project. België is er daar een van.
23 van de 27 EU-lidstaten, waaronder België, ondertekenden in november 2017 een overeenkomst voor permanent gestructureerde samenwerking (PESCO) waarin ze zich engageren om hun militaire uitgaven fors te verhogen. Ze beloven ook nieuwe capaciteit te ontwikkelen om samen militaire operaties te kunnen uitvoeren. De Europese wapenbedrijven zijn alvast tevreden: stijgende omzet gegarandeerd.

De vier grootste Europese bedrijven in de defensie-industrie zijn BAE Systems, Airbus, Leonardo en Thales. In 2015 hadden die vier een totale omzet van 102 miljard euro, waarvan 40 miljard uit export. Over die export gesproken: waar en door wie hun wapens worden ingezet, daar liggen de wapenbonzen niet van wakker. Zo wordt Belgische apparatuur ingezet tegen de bevolking in Jemen, en vielen Europese wapens in handen van terreurgroep IS. En was dat nu net niet de vijand die we aan het bestrijden waren?

Wat vindt de NAVO van die plannen?

NAVO-secretaris-generaal Jens Stoltenberg is dolenthousiast. Hij benadrukt het belang van een sterke Europese defensie als een aanvulling op de NAVO. 21 van de 27 EU-lidstaten maken namelijk ook deel uit van de NAVO. Stoltenberg kan dus goed nieuws brengen aan de Amerikaanse president Donald Trump als die in 2018 nog eens naar België komt voor een volgende NAVO-top. Op de agenda van die top staat zeker opnieuw het punt van de verhoging van de defensiebudgetten. De lidstaten van de NAVO worden gevraagd 2% van hun bruto binnenlands product te besteden aan defensie.

Met de middelen uit de PESCO-overeenkomst (zie hoger) worden twee nieuwe commandoposten opgericht: een Atlantische commandopost om de maritieme “communicatielijnen” tussen Europa en de VS open te houden, en een Mobiliteitscommandopost om ervoor te zorgen dat militaire troepen en bewapening zich snel door Europa kunnen verplaatsen. Stoltenberg hoopt ook dat Europese landen hun civiele infrastructuur zoals wegen, bruggen, spoorwegen, luchthavens en havens aanpassen in functie van de militaire behoeften van de NAVO. Een brug waar nu bussen en auto’s over rijden, moet bijvoorbeeld versterkt worden zodat er ook een tank over kan. Op eigen kosten van de lidstaat uiteraard. Terwijl er zoveel nood is aan investeringen in openbaar vervoer ...

Holt de EU de oorlogstrom van de NAVO achterna?

De NAVO is een militaire organisatie die voor alle problemen op de wereld één oplossing heeft: militair ingrijpen. Oorlog wordt beantwoord met oorlog. Wapens met wapens. Chaos met chaos. Zelfs voor de klimaatverandering en energietekort gaat de NAVO op zoek naar een militair antwoord.

Wat hebben de militaire interventies gebracht in Afghanistan of Libië? Het is geen geheim dat Libië werd binnengevallen omwille van de economische belangen van Frankrijk. Frankrijk kreeg daarbij de steun van Groot-Brittannië en de VS. Een NAVO-inval die het leven kostte aan duizenden Libiërs en het land compleet vernield achterliet. Anno 2017 worden in Libië opnieuw mensen verkocht als slaaf, voor een 200 à 300 euro.

Is dat de weg die de Europese Unie wil inslaan? Dat we binnenkort ook trots mogen zijn op onze eigen Europese interventies om de belangen van onze Europese multinationals te gaan redden in alle uithoeken van de wereld? De keuze om mee te stappen in het militaire opbod is verontrustend en brengt ons allen in gevaar. Zolang we ons buitenlands beleid laten dicteren door de economische belangen van bedrijven – "lukt het niet met de zachte hand, dan proberen we de harde" – zullen oorlogen onvermijdelijk zijn. En net die oorlogen verhogen de onveiligheid wereldwijd.

Het is tijd dat deze EU echt inzet op veiligheid. Veiligheid is investeren in mensen, in gezondheidszorg, in pensioenen, in onderwijs, in jobs. Tijd om te investeren in een sociaal Europa, en geen Europa van meer oorlog!

(1)
http://eeas.europa.eu/archives/docs/top_stories/pdf/eugs_review_web.pdf (p.41)