In de Filippijnen worden goedkope medicijnen duur betaald

(Rechts) Tatay Mel en enkele leden van zijn familie. Foto: Jayson Fajarda.Buiten zijn activiteiten bij de gemeenschapsorganisatie, verdient Tatay Mel zijn brood met vuilnis te recupereren en die door te verkopen en met beekjes te kuisen. De schamele 50 tot 150 pesos (1 euro = 69 pesos) die hij iedere dag naar huis brengt, dank zij de verkoop van oud ijzer of plastiekflessen, dienen vooral om voedsel te kopen. Zijn familie heeft geen spaargeld. Als iemand ziek is zijn ze niet in staat om een hospitaalrekening te betalen of om geneesmiddelen te kopen.

"In de gemeenschap zijn veel werklozen. In crisissituaties, wanneer een familielid ziek valt, hebben wij niet de middelen om die naar het ziekenhuis te brengen. Wanneer mijn vrouw eind jaren '80 een buitenbaarmoederlijke zwangerschap had, besefte ik dat de gezondheidszorgen ontoegankelijk waren voor de armen. Ik heb veel schulden gemaakt door de zeer hoge prijzen van de hospitaalrekeningen en de medicamenten" legt hij ons uit in het Filippijns.

In 2007 besluit Tatay Mel mee te doen met een straattheater dat het gevecht van de gewone Filippijn uitbeeldt tegen de overdreven prijs van de medicamenten. De geneesmiddelen hangen aan een koord aan bamboestokken vastgehouden door jonge mensen die de rol spelen van directeurs van buitenlandse farmaceutische bedrijven. Het wordt opgevoerd aan de ingang van het parlement tijdens het debat over een wetsvoorstel dat de prijs van de medicamenten wil doen dalen en bekritiseert dit stuk de grote farmaceutische multinationals die het monopolie hebben op de geneesmiddelen en zo de prijzen dicteren.

"Hier bij ons kunnen de armen alleen maar op de dood wachten want zij hebben geen toegang tot de geneesmiddelen die zij nodig hebben. Bepaalde patiënten nemen uiteindelijk geneesmiddelen van bedenkelijke kwaliteit, zonder voorschrift en dikwijls zonder enig effect op hun ziekte,"' zegt hij.

De Filippino's die amper genoeg verdienen om te overleven stellen hun hoop op een eenvoudige wet die belooft de kost van de medicamenten te drukken. Na drie jaar discussie in het parlement, heeft de Filippijnse Presidente Gloria Macapagal Arroyo de wet bekrachtigd op 6 juni 2008. Het gaat om wet nummer 9502 op de universele toegankelijkheid van goedkope en Een affiche waarop Gloria Arroyo afgebeeld staat als vampier. Dit bewijst hoe weinig populair de presidente tegenwoordig is. Foto: intal.kwaliteitsvolle geneesmiddelen, "the Universally Accessible Cheaper and Quality Medicines Act of 2008". 

Tatay Mel hoopt de het bekrachtiging van deze wet een verlichting zal betekenen van de zware last die op de schouders drukt van de meest armen, vooral in crisistijd. Maar hij blijft achterdochtig bij het tijdstip dat gekozen is voor het in voege treden van die wet.

"Als mevrouw Arroyo werkelijk eerlijk is vandaag en een dienst wil verlenen aan de armen, waarom heeft het zolang geduurd voor die stap gezet werd?" vraagt hij zich af.

Bij de Council for Health and Development (CHD), een nationale organisatie van NGOs en individuen die over het hele land basisgezondheidheidsprogramma's opzetten, denkt men dat de wet de prijs van de basisgeneesmiddelen niet zal doen dalen. De directrice van CHD, Dr. Eleanor Jara, betreurt het feit dat de wet die juist aangenomen is absoluut geen melding maakt van een regulerend systeem voor de prijs van de medicamenten. In plaats daarvan geeft de wet aan de presidente van de Filippijnen het recht en de autoriteit om maximumprijzen te bepalen.

"De afwezigheid van een controleorgaan voor de prijzen van de geneesmiddelen kan enkel het handelsmonopolie van de grote spelers van de farmaceutische industrie versterken... Wij begrijpen niet waarom onze wetgevers beslist hebben aan de presidente de macht te geven om de prijs van de medicamenten te bepalen. Zij heeft niet de naam het gesjoemel van de farmaceutische multinationals te bekampen," zegt CHD in een communiqué.

Tatay Mel beklaagt zich over de gulzigheid van de farmaceutische multinations die grote winstmarges opleggen voor de basisgeneesmiddelen terwijl die geneesmiddelen dienen voor de meest voorkomende ziekten waaraan de armen sterven. Het land lijdt ook onder de afwezigheid van een nationale farmaceutische industrie, een oplossing op lange termijn voor de hoge prijs van de medicamenten.

"Wij weten allen dat de prijs van de geneesmiddelen zo hoog is door het monopolie van de grote ondernemingen. De grondstoffen bestaan in ons land, maar men voert ze liever in. Het probleem is de buitensporige winstzucht van de farmaceutische bedrijven wanneer zij geneesmiddelen verdelen en verkopen in ons land," voegt Tatay Mel eraan toe.

In haar rapport drukt de organisatie KilosBayan zijn ontgoocheling uit over het feit dat de ontwikkeling van een eigen nationale farmaceutische industrie nergens vermeld wordt in de wet. De groep vindt dat de oprichting is van een eigen nationale farmaceutische industrie, zoals in India of Pakistan, een prioriteit is om de prijzen van de geneesmiddelen te drukken.

"Als wij zelf onze medicamenten produceren, is er geen enkele reden waarom zij duur zouden blijven en ontoegankelijk voor de armen," legt Tatay Mel uit.

Militanten van Bayan Muna. Op de laatste rij, uiterst links, zien we Jayson, de auteur van dit artikel. Foto: Jayson Fajarda.KilosBayan bekritiseert ook de wet want die erkent niet dat "de controle van de multinationals op de marketing, de verdeling en de prijzenpolitiek van de medicamenten" de fundamentele oorzaak is van de hoge prijs van de medicamenten. De groep vindt dat de wet op de goedkope geneesmiddelen het probleem verergert door aan de grote geneesmiddelenbedrijven een exclusieve licentie te geven. In de feiten komt die politiek erop neer de controle op de prijs van de geneesmiddelen in handen wordt gegeven van de multinationals. De wet laat eveneens toe parallel gebrevetteerde geneesmiddelen in te voeren vanuit landen waar zij goedkoper zijn. Deze maatregel, die theoretisch wel toelaat de prijs van de medicamenten te doen dalen, kan in feite alleen maar de lokale producenten van medicamenten nog meer ontmoedigen.

"[Deze wet] zal de lokale producenten nog meer in de vergeethoek drummen. Bijgevolg zal de toegang van de Filippino's tot de basisgeneesmiddelen afhangen van de multinationals van de geneesmiddelenindustrie, die gulzig zijn naar winst,' zegt Dr. Jara.

In een voorontwerp van de wet had Bayan Muna (een progressieve volkspartij in de Filippijnen) voorgesteld om de lokale producenten van farmaceutica te steunen door fiscale premies en door subsidies. Dit aspect, evenmin als het aspect over het oprichten vaan een controleorgaan voor de prijs, is niet opgenomen in de wet die zojuist is gestemd.

Ondanks deze tegenslagen blijft Tatay Mel optimistisch en vastbesloten over het feit dat hun campagne voor geneesmiddelen en toegankelijke gezondheidszorg zijn vruchten zal afwerpen. Hij steunt niet alleen de campagne van KilosBayan voor goedkopere geneesmiddelen, maar ook op andere thema's die de Filippijnse maatschappij aangaan.

"Wij maken de gemeenschap niet alleen bewust over de gezondheid, maar ook over andere problematieken zoals de crisis die op het moment woedt. Zelfs als wij goedkope geneesmiddelen zouden bekomen zouden wij, met de huidige voedselcrisis, het slachtoffer blijven van ziektes als gevolg van de ondervoeding. Meer mensen zullen ziek worden en sterven. Wij moeten ons ook interesseren voor onze economische situatie,"' zegt hij.

Teneinde de moeilijke gezondheidstoestand in de arme stadsgemeenschappen te verlichten, helpt Tatay Mel ook KilosBayan en CHD om vorming te geven over EHBO, de diagnose van ziekten, alternatieve geneeskunde en het opzetten van basisgezondheidsprogramma's.

In het kader van het programma voor basisgezondheidszorg van CHD in Sitio Kislap, is Tatay Mel een van de leaders van de gemeenschap die het kweken en het verspreiden van geneeskrachtige planten promoot. Hij moedigt zijn buren aan kruiden te gebruiken als Tuin met medische planten. Foto: intal.alternatief voor de geneesmiddelen die in de lokale winkeltjes aan woekerprijzen verkocht worden. Dank zij die geneeskrachtige kruiden moeten de mensen van de gemeenschap geen geld uitgeven voor een banale ziekte zoals griep, koorts, hoest of zelfs hoge bloeddruk. Daarnaast voert KilosBayan en CHD ook een campagne voor oplossingen op lange termijn voor de ontwikkeling van een nationale farmaceutische industrie die zelfbedruipend is en lokale geneeskrachtige kruiden gebruikt.

"De regering zou ernstig moeten overwegen een nationale farmaceutische industrie uit te bouwen om zo de prijs van de medicamenten te drukken. Dit zou ten goede komen aan de gewone mensen die de eerste zijn om het effect van de crisis te voelen," besluit Tatay Mel.

Crisis na crisis, het zijn de armen die het meest kwetsbaar blijken. De mensen hebben afdoende middelen nodig om ' chronische ziekten' te behandelen die ons land al zo lang teisteren. Door hun vastberaden inzet voor gezondheidszorg en toegankelijke geneesmiddelen, zullen de Filippino's weldra een remedie vinden om ook hun totaal verziekte gezondheidsysteem te genezen.

 

 

Select ratingCancel ratingPoorOkayGoodGreatAwesome