Criminalisering van gezondheidsactivisten in Ecuador

De Movimiento para la Salud de los Pueblos neemt het op voor 7 activisten tegen grootschalige mijnbouw


Zeven inwoners van het dorp Cochapata in Ecuador werden in 2006 door het Openbaar Ministerie beschuldigd van sabotage. Ze zouden materiaal van het mijnbouwbedrijf Explorsur S.A. vernield hebben. In 2008 kregen deze zeven amnestie, samen met andere leden van een sociale beweging die werden beschuldigd van sabotage en terrorisme. Het gerecht in de provincie Azuay heeft deze uitspraak echter nooit aanvaard.


In 2010 werden de zeven tot acht jaar cel veroordeeld. Tijdens deze periode moesten deze zeven activisten ondergronds blijven. Ondertussen streden hun families voor hun vrijheid op basis van het recht op verzet, vastgelegd in de Ecuadoriaanse Grondwet in 2008.

De "criminalisering van het verzet" is in Ecuador al een tijdje gangbaar. In 2011 zijn 189 leden van sociale, ecologische en inheemse volksorganisaties vervolgd voor het verdedigen van land en water. Dit zou onmogelijk moeten zijn in een staat die als eerste de natuurrechten heeft opgenomen in zijn Grondwet.

Het Departement voor Medische wetenschappen van de Universiteit van Cuenca, de Movimiento para la Salud de los Pueblos (People's Health Movement) en Acción Ecológica zijn bezorgd over de gezondheidstoestand van deze dorpelingen uit Cochapata die allen veroordeeld werden tot acht jaar gevangenisstraf. Een team van gezondheidswerkers en faculteitsleden onderzocht hun fysieke, mentale en sociale toestand. Bedoeling was om de gemeenschappen te ondersteunen bij hun strijd voor sociale rechtvaardigheid.

Het team kwam tot het volgende besluit:

1. Criminalisering wordt, net zoals onteigening en terreur, in de gemeente Nabón gebruikt om de leiders van de gemeenschap te delegitimeren.

2. Sociale discriminatie is een schending van het recht op gezondheid. Het is noodzakelijk om een ecosystemische benadering van gezondheid te stimuleren. De economie, het milieu en de behoeften van de gemeenschap hebben een invloed op de ecosystemische gezondheid. De wederopbouw van het recht op gezondheid voor de gecriminaliseerde leden, hun families en hun gemeenschap, vereist gerechtigheid op sociaal en ecologisch vlak.

Er zijn veranderingen merkbaar op het vlak van gezondheid in de gemeenschap, het gezin en op individueel niveau. In de gemeenschap en op familiaal niveau zijn er diepgaande gevolgen op het vlak van geestelijke gezondheid als gevolg van de repressie en de criminalisering. Op het vlak van individuele gezondheid stellen we de onmenselijke sociale en levensomstandigheden aan de kaak waarin deze zeven gecriminaliseerde leden van de Cochapatagemeenschap leven. Ze leven op dit moment als nomaden te midden van schadelijke weersomstandigheden en bovendien leven ze gedwongen in absolute isolatie, wat resulteert in hun lichamelijke en geestelijke achteruitgang.

De volgende symptomen delen ze allemaal: paniekaanvallen door een arrestatiebevel, het exclusieve en traumatische beeld van de mogelijkheid om gevangen genomen te worden, slaaptekort, honger, apathie en zelfmoordgedachten. De lichamelijke gezondheid van de zeven geëvalueerde gemeenschapsleden is erop achteruitgegaan. Iedereen heeft gewicht verloren (tussen de 10 en 20 kg) verscheidene personen moeten gespecialiseerde onderzoeken ondergaan en hebben nood aan medische controle en zorg. Met betrekking tot hun geestelijke gezondheid, hebben alle patiënten die momenteel geëvalueerd zijn last van zwaar mentaal lijden, en van angst en depressie. Bovendien vertonen twee patiënten een ernstige verslechtering van hun cognitieve status.

Verschillende leden van de gemeenschap en hun families hebben aanhoudende psychologische ondersteuning nodig. In deze context hebben de drie bovengenoemde instellingen een schriftelijk rapport opgesteld over de ernst van de lichamelijke en geestelijke gezondheid en over de onmenselijke omstandigheden waarin de zeven gecriminaliseerde Cochapataleden leven.

We houden de Ecuadoraanse regering verantwoordelijk voor de gezondheid en het leven van de gecriminaliseerde dorpelingen en eisen dat de regering onmiddellijk maatregelen neemt voor de teruggave van het recht op gezondheid en leven aan de gecriminaliseerde leden.
Wij betuigen onze steun aan deze mensen die gecriminaliseerd werden voor het verdedigen van hun grondgebied en van de natuurrechten. We weten dat verzet tegen een autocratisch regime - meer dan ooit - eenheid en organisatie vereist van alle sociale bewegingen, groepen, instellingen en burgers die geloven in de mogelijkheid om een gemeenschappelijk project te bouwen in solidariteit, een project waarin de relatie mens-natuur is gebouwd op basis van het respect voor de biofysische grenzen en het herstel van de gezondheid van ecosystemen als een uitdrukking van de collectieve gezondheid.

Getuigenissen:

"... Het is te koud ... je niet kunt slapen ... je bent gewoon aan het nadenken... We zijn bang dat ze zullen komen en ons zullen meenemen... we leven al wachtend..." "... Ik voel golven van angst ...wanneer er buiten mensen aankomen ... We proberen actief te blijven, verder te lezen ....Maar er is hier niet veel te doen ... Er zijn nachten waarin je niet slaapt, je denkt aan alles... "

"... Soms huil ik, het is heel moeilijk om zo te zijn ... ik denk aan mijn vrouw, mijn kinderen, mijn moeder ... iedereen lijdt ... ik ben een persoon die populair was, ik ben een nationale producent van tequila... Mijn droom was om een tequilafabriek te openen... dus nu heb ik slechte gedachten ... over niet willen leven... Toen ze zeiden dat de mogelijkheid van amnestie bestond, kreeg ik weer hoop... " "... Na het ongeluk en het feit dat ze me gevangen genomen hebben tijdens de verkiezingen, voel ik angst... depressie... ik slaap maximaal 2 uur per nacht... Zelfs wanneer ik probeer om zeer laat te gaan slapen, word ik na twee uur wakker... Ik heb geprobeerd om mezelf onder controle te houden, maar sinds ik werd gearresteerd tijdens de verkiezingen, kan ik niet ontspannen. Het is een onrechtvaardig verhaal waar wij doorgaan, zonder enige overtreding, zijn we in deze juridische procedure beland... "

"... Ik heb hoofdpijn, buikpijn die aanvoelt alsof ik moet overgeven ... Mijn bloeddruk gaat op en neer, op dit moment heb ik een hoge bloeddruk, ik moest geopereerd worden aan mijn prostaat , maar wat nu, ... en soms kan ik niet plassen ... "

"...Hoe kan ik zo leven... soms zou ik liever dood zijn... Ik ben echt boos... soms kan ik er niet meer tegen... Maar dan realiseer ik me dat ik moet leven voor mijn volk..."
"... In plaats van ten onrechte naar de gevangenis te gaan, sterf ik liever..."

"...Op psychologisch vlak gaan we eraan, het is afgelopen, we voelen ons echt slecht... Stel je voor, we waren niet bij elkaar op vaderdag, moederdag... Mijn zoon werd bijna van school gegooid... en beeld je eens in dat je als ouder niet kan helpen" "Ik voel me duizelig... ik heb het gevoel dat mijn hoofd gaat ontploffen... en koud... zo koud ..."