Congo en het gevaarlijk spel van het Westen


56 jaar nadat Congo uitgeroepen werd tot soevereine staat, valt het land ten prooi aan hebzucht. Het moet gezegd dat het land rijk is aan natuurlijke grondstoffen. België, heeft net als andere Westerse mogendheden, een strategie in Congo. Zo riepen politici van de meerderheid op tot het houden van verkiezingen en het vertrek van Kabila, en overwegen ze zelfs sancties tegen bepaalde politieke leiders.


In Congo speelt er zich momenteel een debat af over de verkiezingen. Het is een complex debat dat ook andere vragen met zich meebrengt, zoals die van een nieuwe volkstelling. Maar de Westerse 'kanseliers' hebben al beslist : de verkiezingen moeten plaatsvinden dit jaar en Joseph Kabila moet vertrekken. Welke belangen schuilen achter dit verbluffend standpunt?

De Amerikaanse beleidsmakers roepen om het hardst dat “Afrika geen nood heeft aan sterke leiders, maar aan sterke instellingen”. Dat werpt vragen op als we zien hoe inschikkelijk ze zijn in Rwanda met Paul Kagamé. Die laatste heeft een aanpassing laten doen in de Grondwet, waardoor hij kan aanblijven tot … 2034. Maar Kigali is een strategische bondgenoot van Washington. Toch vreemd dat er tegelijkertijd zo wordt gehamerd op verkiezingen in de buurlanden. Zou het te maken hebben met het feit dat deze een meer onafhankelijke koers willen varen? Een van deze buurlanden is de Democratische Republiek Congo, die sinds 1998 meer dan één keer te kampen heeft gehad met bloedige destabiliseringsmanoeuvres.

Maar de Amerikaanse beleidsmakers hebben ook zelf een strategie in Congo. Deze bestaat erin om de frustraties te versterken die er momenteel bestaan over het huidige beleid, met als doelstelling : een regimewissel. We zien dat verschillende personaliteiten naarvoor worden geschoven van deze tegenbeweging. Onder hen de figuur van Floribert Anzuluni.  Floribert komt uit het bankwezen en werd in 2010 in Washington ontvangen in kader van het programma African Young Leaders Initiative. Dit programma werd door de Verenigde Staten opgestart om over heel het Afrikaanse continent een netwerk uit te bouwen van 'vrienden'. Na enkele voorvallen werd Anzuluni coördinator van het Front Citoyen 2016, die verkiezingen en het vertrek van Kabila eisen. Deze strategie van het versterken van het bestaande ongenoegen in functie van een «regimewissel» heeft ook goed gewerkt in Oekraïne. We zien er nu nog de gevolgen van.

Onze Belgische, en andere Westerse, politici blijven niet achter. Minister van Buitenlandse Zaken Reynders feliciteert de leiders van de Congolese oppositie tijdens een bijeenkomst in Genval in juni. Politici van de meerderheid roepen op tot verkiezingen dit jaar en het vertrek van Kabila. Ze overwegen sancties tegenover bepaalde politieke leiders. Hetzelfde geldt voor de Internationale Contactgroep voor RDC dat de belangrijkste landen samenbrengt die donaties geven aan Congo.

56 jaar nadat Congo uitgeroepen werd tot soevereine staat, valt het land ten prooi aan hebzucht. Het moet gezegd dat het land rijk is aan natuurlijke grondstoffen. De ontginning ervan wordt omkaderd door een “mijncode” die ontwikkeld werd in 2002 en vooral multinationals ten goede komt. In oktober 2002 lanceerde de Congolese overheid het idee om een hervorming door te voeren van deze  code en de belastingen die de mijnbedrijven op hun winst zouden moeten betalen te verdrievoudigen. Dat heeft een opstand teweeg gebracht bij deze multinationals.

Als anti-imperialistische beweging willen we benadrukken dat het aan Congo is haar toekomst uit te tekenen. Zouden wij het aanvaarden dat een groep Afrikaanse staten bijeen zou komen om te beslissen hoe en wanneer wij onze verkiezingen moeten houden in België en Europa? Daarnaast vinden we dat het dringend tijd is een andere kijk te ontwikkelen op onze “Noord-Zuid” relaties, en onze houding ten opzichte van ons koloniaal verleden aan te passen. Die houding schommelt tussen het duister en de verheerlijking. Het inwijden van een plein in Elsene ter ere van de leider van de dekoloniseringsbeweging, Patrice Eméry Lumumba, zou een eerste stap in die richting zijn. De intal Congo werking ijvert daarvoor sinds 2014.

Lees ook de lange versie van dit artikel (in het Frans), via deze link.

Vind je het ook belangrijk dat er een Lumumbaplein komt in Brussel? Teken hier. Meer informatie over de campagne voor een Patrice Lumumbaplein vind je op de campagnepagina.

 

Zin om actief te worden in onze beweging? Sluit je aan of contacteer ons via info@intal.be

 

 

Vertaald door: 
Veronique