Bommen als antwoord op bommen? Standpunt van intal na de aanslagen

#geengevechtsvliegtuigen


Terwijl ons land moeizaam ontwaakt uit de ontzetting na de dodelijke aanslagen van dinsdag 22 maart in Brussel, zetten onze politieke leiders de lijnen uit van de actie die moet volgen. Na een ontmoeting tussen Charles Michel en Amerikaans staatssecretaris John Kerry is het duidelijk: de Belgische F16's keren terug voor een nieuwe missie.


Eerst en vooral wil intal haar oprecht medeleven betuigen aan de families en vrienden van de slachtoffers. We zijn bedroefd en gechoqueerd door de tragische gebeurtenissen van 22 maart. Laat ons één zijn in deze strijd, samen tegen de haat en de pogingen om ons te verdelen.

*****

Vrijdag 25 maart 2016 ontmoette eerste minister Charles Michel de Amerikaanse staatssecretaris van Buitenlandse Zaken John Kerry, waarop onze premier de nieuwe deelname bevestigde van onze F16's in Irak. (1) Die beslissing verbaast ons niet omdat België in juli 2015 al aankondigde dat het opnieuw zou deelnemen aan de militaire operaties in Irak van midden 2016 tot midden 2017 als deel van de 'internationale' coalitie o.l.v. de Verenigde Staten. In deze coalitie zitten de legers van enkele Europese landen, Australië, Canada, Saudi-Arabië, Jordanië, Qatar, Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten (2). Begin maart verklaarde minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders dat hij het Parlement zou voorstellen ook deel te nemen aan de operaties in Syrië en zelfs in Libië (3).

Laat het duidelijk zijn: het drama dat zich in Brussel heeft afgespeeld mag geen excuus zijn voor de Arabo-Atlantische coalitie waar België deel van uitmaakt, om haar oorlogspolitiek verder te zetten. Want hoe kan een escalatie van geweld een oplossing voor geweld zijn? Laat het drama ook geen excuus zijn om een veiligheidsstaat uit te bouwen, onze rechtstaat in te krimpen en onze vrijheden te laten inperken.

Deze terroristen komen niet uit het niets tevoorschijn. Het is niet omdat zij toeslaan onder het mom van een religie, dat deze gewapende strijd daar een logisch gevolg van is. Hun voedingsbodem is er een van onrecht, miserie en geweld. Het zijn geen leden van een zogezegd 'volk dat andere waarden heeft dan de onze' en waartegen we ons moeten beschermen door hoge muren op te trekken. Alle volkeren van de wereld worden getroffen door deze wreedheid of kunnen erdoor getroffen worden. Wat we moeten bestrijden is het klimaat dat deze sectaire en moorddadige groepen toelaat zich ten volle te ontwikkelen. Hoe kunnen die groepen zich zo makkelijk vermenigvuldigen en groeien? Hoe komt het dat mensen van bij ons zich bij die groepen aansluiten om hun eigen land aan te vallen?

Geweld is geen oplossing voor geweld 

De situatie is dramatisch, een daadkrachtige reactie is nodig en we moeten een oplossing zoeken, zoveel is duidelijk. Maar een situatie die ontstaan is uit geweld en chaos kan niet opgelost worden met oorlog en vernieling. Bommen zullen niet efficiënter zijn om vrede te brengen dan dat ze geweest zijn om democratie te brengen. Dat zouden onze beleidsmakers intussen begrepen moeten hebben. Bommen zijn instrumenten van dood en vernieling, die levens en hoop wegmaaien. Het zijn net die levens en die hoop die we nodig hebben. Hoop ontstaat als we niet meer twijfelen over de toekomst, maar die samen opbouwen. En daar moet onze regering toe bijdragen. We moeten samen bouwen aan een meer rechtvaardige en solidaire wereld.

We moeten ons vragen stellen bij ons buitenlandbeleid dat steunt op inmenging en hypocrisie. Een beleid dat banden onderhoudt en zelfs wapens verkoopt aan zij die dit terrorisme financieren. Een beleid dat de omverwerping van verkozen politieke leiders ondersteunt. Een beleid dat samenwerkt met regeringen die mensenrechten systematisch aan hun laars lappen. Een beleid dat steun biedt aan de laatste staat in de wereld die koloniseert. Een beleid dat de deuren sluit voor zij die de dood ontvluchten. Welke belangen spelen er echt voor onze politieke leiders als ze democratische processen in de kiem smoren en terroristen bewapenen? Zo'n beleid komt niet ten goede aan onze bevolking, noch aan de bevolking van andere landen. 

België is een van de rijkste landen ter wereld, met een hoog opgeleide bevolking die vrije toegang heeft tot informatie, zich vrij kan uitdrukken, kan reizen en sinds 70 jaar in vrede leeft. Vandaag zijn we niet enkel omringd door miserie en oorlog, maar ontwikkelen die oorlog en ellende zich ook bij ons. De oorzaak? Een eenzijdige en maniakale zoektocht naar winst door een kleine groep multinationals, gesteund door westerse regeringen. Onze maatschappij is meer dan ooit gebaseerd op uitbuiting. De rijkdom in de wereld is in handen van een steeds kleinere groep. Dit gebeurt niet zonder geweld. Een deel ervan is zichbaar in de vorm van oorlog, een ander minder: de realiteit van zij die worden uitgebuit, zij die uit de boot vallen in onze maatschappij, een aantal dat steeds toeneemt en achterblijft zonder enig perspectief op verbetering. 

Een echt veiligheidsbeleid dat de oorzaken aanpakt

Het is die zeer enge wereldvisie die ervoor zorgt dat er bespaard wordt in de budgetten van cultuur, gezondheidszorg, sociale bescherming en zelfs justitie, terwijl onze regering 9,2 miljard wil investeren in gevechtsvliegtuigen met nucleaire capaciteit. Kunnen we ons één situatie bedenken waarin het voordelig zou kunnen zijn die wapens te gebruiken? Hebben ze het minste nut om de bevolking te beschermen? Als het antwoord neen is, waarom dan deze aankoop? 

Enerzijds een besparingsbeleid, anderzijds een wapenwedloop. Door de angst en het gevoel van onmacht dat we voelen is deze keuze verleidelijk. De aanwezigheid van militairen op straat en op druk bezochte plaatsen hebben jammer genoeg aangetoond dat ze ons niet kunnen beschermen. Het beperken van vrijheden, het beperken van onze privacy, het veralgemenen van controles en toezicht zal veel middelen vragen zonder efficiënter te zijn. De daders van de aanslagen in Brussel en Parijs waren bekend bij onze veiligheidsdiensten, en sommigen zelfs gesignaleerd als in staat om dit soort daden te plegen. Zonder in te gaan op de redenen kunnen we stellen dat niets of bijna niets werd gedaan om hen te weerhouden van deze wreedheden.

Als we de bevolking willen beschermen moeten we nadenken over een rechtvaardige en structurele oplossing. Het is laat maar niet te laat. Bij ons kunnen we alvast inzetten op een meer inclusieve samenleving en een betere verdeling van de rijkdom. Daarnaast kunnen we beginnen met de soevereiniteit van andere landen te respecteren. Een nieuwe visie ontwikkelen op samenwerking met andere landen.

Daarom vragen we een einde aan militaire interventies en bombardementen om plaats te maken voor samenwerking en diplomatieke oplossingen waarin alle landen op dezelfde manier behandeld worden. We vragen ook het peperdure vervangingsprogramma van de F16 te laten varen. Wapenverkoop aan landen in oorlog die het terrorisme steunen, en het internationaal recht aan hun laars lappen, moet aan banden worden gelegd. Het is op die manier dat we kunnen zorgen voor vrede en veiligheid.

Nationale Betoging 24 april : Doe mee

Sluit jullie massaal bij ons aan tijdens de Nationale Betoging op zondag 24 april tegen de aankoop van de nieuwe gevechtsvliegtuigen. De betoging start om 14u aan het Centraal station. Meedoen met ons? Afspraak om 12u in de lokalen van intal. Nodig ook al je vrienden en kennissen uit via het Facebook evenement. Tot dan!

banner nationale betoging