Straffeloosheid heeft de wind in de zeilen in Latijns-Amerika…

foto

Het parlement van Venezuela, met een rechtse meerderheid, heeft dinsdag 29/03 de wet op “amnestie en nationale verzoening’ goedgekeurd. Zeer twijfelachtige beslissing.

Nadat ze de verkiezingen van begin 2014 verloren tegen de ‘Chavisten’ van de PSUV en president Maduro en toen alle legale en institutionele middelen hadden uitgeput, riep de uiterst rechtse oppositie op om de straten in te nemen om de regering te doen vallen. Dat leidde in Caracas en andere steden tot gewelddadige opstoten, een zgn. ‘Guarimba’ met 43 doden en 800 gewonden ten gevolg.

In tegenspraak met zijn mooie titel, is de wet allerminst op verzoening uit. Dat zou eerder een akkoord veronderstellen tussen de slachtoffers en de daders. In feite is het de bedoeling de leiders van deze gewelddaden, gelieerd aan de huidige rechtse meerderheid in het parlement, straffeloos te onttrekken aan vervolging.

Dat is tegelijk een sterk signaal aan iedereen die geweld propageert als politiek instrument van destabilisatie, met het doel de democratisch verkozen president omver te werpen (nvdr: vergelijkbaar met de vrijlating van Fouad Belkacem door het Belgisch Parlement vandaag).

De wet voorziet niet alleen dat de aangebrachte schade ad publieke infrastructuur ongestraft blijft, maar evenzeer ‘onvrijwillige doodslag’ en het toebrengen van verwondingen. Ze is 17 jaar retroactief en geeft zo openlijke aanmoediging aan groepen en individuen die dodelijk geweld willen gebruiken in de politieke strijd. Ook misdrijven als ‘ongeoorloofde zelfverrijking met middelen van de staat’, ‘drugstrafiek’, ‘corruptie’ en ‘fraude’ komen in aanmerking …. Voorwaar een originele aanpak in de strijd tegen corruptie die de rechtse oppositie zgn. hoog in het vaandel voert.

Het is bovendien zeer verontrustend dat de amnestie voor ‘economische misdaden’ erg vaag omschreven is. Om voor amnestie in aanmerking te komen moet er sprake zijn van ‘disproportionele maatregelen vanwege de administratie’. Wat duidelijk maakt dat totale willekeur zal heersen en daarom doet de wet sterk denken aan de zgn. ‘Punto Final’ wet die de dictatuur van Pinochet uitwerkte om de daders van misdrijven tegen de regering van de Unidad Popular o.l.v.  Allende, wit te wassen.

De gelijkenis is zelfs in naam duidelijk omdat verwezen wordt naar ‘La Salida’ zoals de criminele en anticonstitutionele acties opgezet tegen de regering Maduro door ultrarechts worden genoemd. Als de wet echt van kracht wordt zal ze hen ontslaan van elke plicht daarover verantwoording af te leggen. President Maduro heeft dan ook al aangekondigd deze wet nooit te zullen ondertekenen, en zo lang blijft hij niet uitvoerbaar.

Sinds de rechtse oppositie coalitie MUD de meerderheid behaalde in het parlement is de institutionele verlamming totaal. Die meerderheid verzet zich systematisch tegen de economische en sociale regeringsvoorstellen om de economische crisis bewust nog erger te maken. Vandaag wil de rechtse coalitie, gehaast om de macht over te nemen, rekenen op wetgevend maatwerk om haar ongrondwettelijke en gewelddadige aanvallen op de Bolivariaanse regering verder te zetten.

No votes yet