betoging in het kamp

Vorige dinsdag hebben we betoogd voor het gebouwtje van de UNRWA, samen met een kleine honderd Palestijnen. Het was het eerste protest tegen de laksheid waarmee de situatie in het kamp wordt aangepakt. De oproep om te betogen was gelanceerd door het Volkscomité. Met onze groep Belgen en Palestijnen hebben we de belangrijkste eisen van de kampbewoners op kartonnen borden gezet. Wahiba en Maha maakten ook een mooi plakkaat : eenheid België - Palestina. Met onze borden liepen we door het kamp. Dat had veel bijval bij de bewoners want de woede is hier zeer groot.

Voor de beschieting was Nahr el Bared een open kamp, zonder checkpoint, in tegenstelling met de kampen in het Zuiden. Vandaag is het kamp volledig onder de controle van het leger. Er is een heel strenge controlepost aan de ingang. Het oude, oorspronkelijke deel van het kamp is tot het laatste huis vernield en is hermetisch afgesloten door barrages van het leger. Voor de Palestijnen is het een voortdurende vernedering dat hun bewegingsvrijheid wordt beknot door de soldaten die hun kamp kapotschoten. De bewoners die na vele maanden terugkeerden naar het kamp konden mits geschreven toelating en onder begeleiding van een soldaat de resten van hun vroegere woning gaan bekijken in het oude kamp. Dit terwijl iedereen weet dat de huizen door soldaten zijn geplunderd en dikwijls nog eens door hen in brand gestoken. Het kerkhof, dat ook binnen het oude kampdeel ligt is voor niemand toegankelijk. Dat is heel erg voor de Palestijnen want vele doden zijn overhaast begraven.

De bewoners verwijten de UNRWA dat die niet genoeg doet om de situatie van diegenen die terugkeerden leefbaar te maken. De meeste families moeten rondkomen met enkele honderden dollar per maand. Velen betalen huur voor een garage of een huis dat overeind bleef in het nieuwe kampdeel en klagen over de trage uitbetaling van de huursubsidies. En vooral, de mensen willen nu eindelijk weten wanneer men gaat beginnen met de heropbouw van het oude kamp. Onmiddellijk na de beschieting heeft de regering dat beloofd. We zijn nu bijna een jaar verder maar van die belofte kwam er totnogtoe niks in huis.

Dat onderscheid tussen oude en nieuwe kamp is belangrijk om te begrijpen wat we hier aan het doen zijn. Het oude kamp bevindt zich op de vierkante kilometer grond die door de UNRWA is gehuurd. Op die kleine oppervlakte leefde het grootste deel van de 35.000 bewoners van het kamp. Maar uiteindelijk zaten ze zodanig opeengepakt in een wirwar van steegjes en straatjes dat het kamp uit zijn voegen is gebarsten. Meer en meer Palestijnen zijn grond beginnen kopen rondom het kamp en zo is het ‘nieuwe kamp’ ontstaan, als een uitwas van het oude kamp. Toen de groep Fatah al Islam zich verschanste in het oude kamp heeft de regering beslist om dat deel compleet aan flarden te laten schieten. Dit was een bewuste keuze. Voor hen was het de enige manier om een goed bewapende groep uit te schakelen die guerilla voert vanuit een ondoordringbaar netwerk van steegjes. Gedurende vijf maanden werd die kleine stad letterlijk in puin geschoten en ook het nieuwe kamp is zwaar getroffen.. De Palestijnen zijn ervan overtuigd dat niet Fatah al Islam de schietschijf was, maar het kamp zelf. Zij zien het als de zoveelste poging om de Palestijnse gemeenschap uiteen te jagen en te versnipperen. De Palestijnen zeggen ons dat het de bedoeling van de regering is van de regering om zoveel mogelijk vluchtelingen te ontmoedigen om terug te keren. Ze wil de toestand in Nahr el Bared zo onzeker mogelijk houden opdat de bewoners van het kamp andere vestigingsplaatsen zouden zoeken. Zij wil die Palestijnse gemeenschap uiteenrukken en verspreiden.

Alle mensen die we hier spreken hebben één grote wens : zo snel mogelijk terug naar het oude kamp. Het is het oude kamp dat hier de hoeksteen was van de Palestijnse gemeenschap. De meeste vluchtelingen hebben hun hele leven in dit kamp doorgebracht. Het is het bijeenblijven van die gemeenschap die de Palestijnen de moed geeft om ook na 60 jaar ballingschap te blijven hopen en vechten voor de terugkeer naar hun vaderland. Daarom is de strijd voor de heropbouw van het oude kamp voor hen ook een strijd voor het behoud van de Palestijnse identiteit.

De weerstand tegen dat plan is daarom van groot belang om het recht op terugkeer levendig te houden. Want als het hier in Nahr el Bared lukt om de Palestijnen uiteen te schieten, waarom zou het dan in een ander kamp niet lukken ? Wij willen, samen met onze Palestijnse vrienden dat het oude kamp heropgebouwd wordt en daarom moeten zoveel mogelijk vluchtelingen een leefbare situatie krijgen in het nieuwe kamp. Dat maakt het mogelijk dat de oude gemeenschap van Nahr el Bared zich in het nieuwe kamp verzamelt en druk zet voor de terugkeer naar het oude, het echte kamp.

Tijdens ons verblijf proberen we een bijdrage te leveren om de situatie van diegenen die terugkeerden te verbeteren. Wij verblijven in het jeugdcentrum dat van het oude naar het nieuwe kamp is verhuisd. Sinds vier dagen werken we hard om de nieuwe verblijfplaats van het Al Shifaa hospitaaltje gebruiksklaar te maken. Terrein effenen rond de 8 containers, muurtjes metsen, beton gieten. Vanaf 1 augustus moet hier het noodziekenhuis operationeel zijn. Dit zal een enorme verbetering zijn tegenover de actuele toestand waarin dokter Tawfik zich moet behelpen in een gehuurde garage. Gisteren woensdag en vandaag donderdag hebben we alle huisgevels van een kleine straat afwisselend in lichtgroen of okergeel geschilderd. Een hele verademing voor de buurt. Er wordt druk gesproken in het kamp over die ijverige Belgen die zelfs in stekende zon blijven werken.

We zijn fier dat we konden meebetogen met de volgende eisen:

Onmiddellijke heropbouw van het oude kamp

Snellere betaling van de huurgelden

Betere voorzieningen voor afloop, medische verzorging

Geen checkpoint

Vrije toegang tot het kerkhof

No votes yet