Leeg ziekenhuis. Iedereen gezond?

Dat was misschien wel de opvallendste vaststelling tijdens mijn ronde langs de vele gezondheidscentra en de verschillende diensten van het districtshospitaal: zelden kwam ik er patiënten tegen. Statistieken beweren dat de gebruiksratio van de gezondheidscentra slechts rond de 25% draait. Het aanwezige personeel had dan ook tijd zat om mijn vragen te beantwoorden. Twee derde van de ziekenhuisbedden blijft leeg. Iedereen dan maar gezond?

Blijkbaar trekt men liever naar een ander ziekenhuis 50 of 100 kilometer verder, of wandelen ze naar de Togolese buren om verzorgd te worden. Het ziekenhuis van Comè heeft, net zoals het merendeel van de omringende gezondheidscentra, te kampen met een bijzonder slechte reputatie. 'Gelukkig' kwam ik ook enkele uitzonderingen tegen, waar er wel mensen hard aan het werk waren in bijzonder moeilijke omstandigheden. Niettemin is er héél veel werk aan de winkel om de lege gangen in het prachtige en volledig uitgeruste ziekenhuis in Comè, gebouwd met de hulp van een vorig BTC-project, om te toveren in een referentieplaats, met drukke gangen waar je over de mensen struikelt, die kunnen genieten van betaalbare zorgen van goede kwaliteit.
Om dat alles te bereiken, werken we met het project PAZS-Comè zowel op het niveau van de 'vraag' (wat is het perspectief van de 'lokale bevolking', hoe kan je de 'civiele maatschappij' actief laten participeren, etc), als op het niveau van het 'aanbod' (hoe is de gezondheidssector georganiseerd, waarom is het personeel al dan niet in staat om goede zorgen te verstrekken, hoe wordt het geheel beheerd, etc). Binnen de analyse van het huidige 'aanbod', voerde ik een enquête uit die peilde naar de 'moral' van het – gedemotiveerde – personeel.
Het onderzoek was het vertreksein voor een boemeltreintje dat zich langzaam op gang trok. Het treintje kwam echter al snel op kruissnelheid en davert ondertussen dapper door ondanks de extra wagonnetjes die stelselmatig worden aangekoppeld. Het prachtige landschap waar die sneltrein door sjeezt, is een bijzonder boeiende afwisseling van verkennende wandelingen doorheen brede vlaktes, langs kabbelende riviertjes met concreet veldwerk, tot bochtige, glibberige en steile padjes met theoretische analyses. Het panoramische uitzicht dat af en toe opduikt, spreekt tot de verbeelding en maakt me nieuwsgierig en gretig naar wat komen gaat.
De enquête zorgt voor heel veel werk: van het uitzoeken van praktische problemen tot het invoeren van de gegevens van de bijna 300 enquêtes, van het doorworstelen van frustrerende procedures tot het coachen van enkele collega's, van uitvoeren van technische empirische analyses tot het interpreteren van de opvallende, soms bizarre, resultaten. Al dat moois werd doorspekt met heel veel verrijkende contacten van allerlei slag, steevast vergezeld van een warme open glimlach.

Het was hoog tijd om even stationnetje binnen te rollen en een postkaartje naar huis te sturen. In het stationnetje verander ik trouwens van locomotief: tot nu toe verbleef ik aan de Beninese kust bij dokter Motto, een (crazy) Kameroener, die geduldig een onwetende nieuweling introduceerde tot de duistere geheimen van de DTF, TDR, EEZS, PSCS en consoorten. Mijn uitvalsbasis voor het volgende stuk van de rit wordt een eigen stek in Comé. De richting is min of meer duidelijk, maar aan de weg moet nog veel getimmerd worden.

Treinstakingen zijn tot nu toe nog niet gesignaleerd in Bénin.
Tot een volgende halte!
Groetjes,

Piet

Telnr: 00229/973 40712
Postadres:

CTB – Coopération Technique Belge
Représentation Bénin
Piet Wostyn
Lot A1, Quartier 'Les Cocotiers'
02 B.P 8118 Cotonou
BENIN